Нэгэн авто баазын жолооч “Мянгуужин” хочит Цанлиг хэмээх харимаг насны эр залуусыг тойруулж суулгаад шvлсийг нь гоожтол буу халдаг аж. Мань эрийг нэг яриад эхлэхэд тэр авто баазад тээвэрт гарах жолооч олддоггvй байлаа. Цанлиг Монгол орны бvх аймаг, сумаар хєндлєн гулд тээвэр хийхдээ олон янзын бvсгvйчvvлтэй унтаж явсан гэж ярих Гэхдээ Архангай аймгийн харъяат “Хавчаар” хэмээх Бямбацэцэгтэй унтсанаа одоо хvртэл мартаж чаддаггvй гэнэ. Мань эрээс тэр хvvхний тухай асуухад нvд нь сэргэж гуяа алгадаад “Тэр хvvхэн мєн ч зангарагтай vздэг байсан шvv. Одооны муусайн охидын дэргэд бол дархан аварга байлаа. Анх би Архангайд очоод жолооч нараас “Євєр дулаацуулчих олигтойхон чавганц байна уу. Эмнэг хангал хамаагvй, сургаад єгье” гэж томорлоо. Тэгтэл жолооч нар “Манай энд “Хавчаар” Бямбацэцэг гэдэг айхтар дур тачаалтай хvvхэн бий болчихоод байна. Бид нар хангаж чаддаггvй. Олон газраар явж хєнжлийн эрдмийг гаргууд эзэмшсэнээрээ чи л дарж єг” гэдэг юм байна. Би ч яахав залуу ч байсан, чадалтай ч байж тvvний гэрийг заалгаж аваад яваад очлоо. Очтол тахимаа шvргэсэн урт хар гэзэгтэй бvдvvн бор хvvхэн хонины толгой хуйхлаад сууж байна. Би оруутаа л хэрэг зоригоо хэлээд тавьтал єнєє хvvхэн “За яасан их vгтэй турсага вэ” гэнгvvтээ намайг бариад авлаа. Ах нь багадаа сурсан дархан мэх сээрэн дунгуйгаа хийгээд далаар нь цэвэр тавих гэтэл єнєє хvvхэн чинь чєлєєт бєхийн мост эргээд дээр гарчихдаг байна шvv. Би ч эвгvй хvнтэй учирлаа гэж бодож хэвттэл Бямбацэцэг ємдийг маань шувт татаад тайлчихлаа. Тэгээд єрєєсєн хєлнєєс маань татаж эрхтнийг маань харчихаад “Ойрд vзэгдээгvй хушигтай эр vv, vгvй юу. Алив тэр орон дээр гараад хэвт” гэж хvнгэнvvллээ. Бямбацэцэг тэр даруйдаа хуйхалсан толгойгоо чанаад ємнє минь тавилаа. Би ч яахав хээрийн хvн хээгvй гэгчээр хонины толгойг сайн гэгчийн мєлжєєд тархийг нь хагалж идлээ. Тэгээд дараа нь єнєє хvvхэн чинь ус халааж намайг тvмпэнд шалдан зогсоож байгаад зулам угаачихдаг юм байна. Би ч хир хурнаасаа салаад хэвтэж байтал Бямбацэцэг “Детский крем”-ээр бvх биеийг маань тослоод євєрт ороод ирлээ. Ах нь ч яахав сурсан зангаараа орос талх шиг том хєхийг нь vнсээд дээр нь гарах гэтэл тэр “Чи биш би” гэдэг байна шvv. Миний гэдэн гэнэт хєдлєєд “Нєхєр минь чи аятайхан байгаарай. Хэзээ эмэгтэй нь дээрээ гардаг байсан юм бэ. Тэгж ч ярихгvй шvv” гээд мордох гэтэл єнєєх чинь тэврээд авлаа. Би мултрах гээд гараа сугалж чаддаггvй. Бямбацэцэгийн булчин шєрмєс нєгєє Шварцнеггер л гэсэн vг. Тэгэнгvvтээ мань хашир миний хєлийг хvчээр алцайлгаад єнєєхєєрєє таглаад авлаа. Би эрхтнээ бултгас хийлгээд гаргачих санаатай хэд хэд займчтал мань хvvхэн хоёр хєлєє зєрvvлээд хавччихлаа. Би сая л тvvний “Хавчаар” хочийг нь ойлгосон юм. Тэр хvvхэн яг л эрэгтэй хvн шиг муу ахыг чинь янцаглуулан цохиж гарлаа. Vе vе хоёр алгаараа хацрыг маань хавчиж байгаад хvчтэй сорон vнсэх юм. Тэгтэл би удалгvй дур тавьж орхилоо. Гэтэл нєгєє барам шиг хvvхэн чинь дээрээс буудаггvй шvv. Аргаа бараад “Хєєе нєхєр минь одоо болно” гэхэд тоож байгаа шинж алга. Миний муу эрхтэн тэнд хавчуулагдчихаад хятад бохь шиг сунгуулаад л байлаа. Тэгтэл ч удалгvй миний муу єнєєх бас эвлээд ирлээ. Ээ бурхан минь, хэд ч тавьж байгаа юм бэ бvv мэд. Хvний эрхэнд орохоороо энэ муугийн ажиллаж байна гэж жигтэйхэн. Бямбацэцэг ч vе vе хvчтэй vнсээд намайг цохиод байлаа. Миний ядарч байна гэж тоймгvй. Хєлс гараад л хамаг хєнжил гудас шал ус. Би сvvлдээ нойрондоо дийлдээд зvvрмэглэх аядахад Бямбацэцэг уухичсаар л байх юм. Тvvнийг vе vе хvчтэй цохихоор нь би цочиж сэрээд л. Ашгvй тэгтэл єглєє болж Бямбацэцэг над дээрээс буулаа. Тэгэнгvvт нь би бэлэг эрхтнээ байна уу, vгvй гэж vзлээ. Байх нь байна аа. Гэхдээ тугалд навшуулчихсан vнээний хєх шиг жижигхээн улцайсан цагаан юм харагдсан шvv. Намайг буцах болоход Бямбацэцэг нулимс унагаад л сvv єргєєд vлдсэн дээ хєєрхий. Тэднийхээс гараад явахад хажуугаар єнгєрч яваа хvvхнvvд жижигхэн, амтгvй гамбир шиг санагдаад л… Ай даа, Архангайн “Хавчаар” Бямбацэцэг шиг хавчдаг хvvхэн ч одоо байхгvй биз дээ. “Санаанаас ердєє гардаггvй сайхан хар нvд байдаг” гэдэг шиг сэтгэлээс гардаггvй секс гэж байдаг юм даа дvv нар минь” гэж тvvнийг сургамжилж байтал манаач эр хvрч ирээд “Хєєе Цанлиг аа, эхнэр чинь дуудаад байна” гэв. Мань эр яриандаа хоргодонгуй байж байтал нэг бvдvvн бор авгай хvрч ирээд “Юу гэж худлаа донгосоод алга болчихов оо. Цаана чинь зах хаах гээд байна” гэхэд Цанлиг “Бямбаа минь одоохон” гээд машин руугаа ухасхийлээ. Ингэж тус баазынхан гэм хоргvй гэнэн худалч Цанлигийн эхнэр Бямбацэцэгийг анх удаагаа харсан юм даа. |
||
Сэтгэгдэлгүй байна