Minii xairiin tvvx

(Үргэлжлэл)
бvдэг ногоон өнгийн пансан хөшигний завсараар тусах туниа муутай нарны туяа Номингийн нvцгэн зоо нурууг гижигдэн, нэг л ер бусын халуун амьсгал vлээхvйд сая сэрэв. Тэрээр хэдэнтэй хоолой засан Мөнхжинг нударч:
- Хөөе сэр сэрээчээ аль эрт өглөө болчихсон байхад хоёулаа босох уу хэмээн эрхлэнгvй өгvvлээд: хэсэг амьсгаа даран тvvний юу гэж хэлэхийг чагнан хэвтлээ. Шөнөжин эдэлсэн жаргалдаа ядарсан тэрээр нvд нээнэ гэхээс залхуутай санагдан арай гэж өрөөсөн нvдээрээ Номинг ширтэн хошуу дэвсэн байж:
- Миний найз хоёулаа дахиад жаахан унтаж болохгvй гэжvv. Найз нь ядраад байнаа. За за хэрэв чамайг хvсвэл босохоос гэж дурамжхан өгvvлээд эргэн харж Номингийн эргэлдсэн хар нvдэн дээр зөөлөн vнсээд чи гомдоогvй биз өнгөрсөн шөнө чи бид хоёрын анхны шөнө байсан тул найз нь чамдаа аль болох сайхан сэтгэгдэл төрvvлэхийг хичээсэн шvv хэмээн хэн нэгэн тvvнийг vгийг сонсчих вий гэсэн янзтай шивнэн хэлэв. Энэ хорвоо ертөнцийн бvх юм худал хуурмаг хар бараан байдаггvй юм байна. Над шиг хэнд ч хэрэггvй болсон амьтаныг хайрлаж тусалж дэмждэг хvн бас байна аа. Эсвэл би анхнаасаа амьдралыг шал өөр өнцгөөс хараад байсан юм болов уу? Чиний энэ хайр хэзээ ч бөхөшгvй энэ хэвээрээ байвал сайн сан. Над шиг ариун биеэ хэн нэгэн гудамжны архичин юмнуудад эргэн нөхөгдөхөөргvй бузарлуулчихсан энэ биеийг хайрлаж байдаг. Чи vнэхээр тийм сэтгэл сайтай нэгэн юм уу? Ингэхэд чи миний яриаг сонсож байна уу? Мөөгий гэж дуудан эргэн хартал Номингийн яриаг сонсох нь бvv хэл гvн нойронд автсан хvн vнэгчилэн унтаж байлаа. Тэрээр дуугаа хураан энэ хvн надад бие сэтгэлээ бvгдийг өгсөн болохоор бидэнд ярилцах боломж олдох биз гэсэн зурвасхан бодолд автан Мөнхжингийн цээжинд наалдан унтахаар нvдээ анилаа. Хаалга хэдэнтэй пижгэнтэл тогшин цангинсан нарийн хоолойгоор:
- Залуусаа гарах болсон байна, цэвэрлэгээ хийх гэсэн юм өрөөгөө сулал гэсэн vйлчлэгч бvсгvйн дуугаар зочин сэрж цаг хартал vдийн 12 цаг болж байлаа. Хоёул за гэсэн ганцхан vгээр хариу хийгээд яаран хувцаслаж ямар их унтаа вэ Мөөгий чи намайг өөрийн гараар ээжид хvргэж өгнө биз.
- Мэдээж өөрөө гуйж авч гарчихаад буцааж хvлээлгэж өгөхгvй юм бол би Долгор эгчид толгойгvй л гэсэн vг. Чи минь юунд санаа зовсон юм вэ? Харин өчигдөрийн миний чамд өгсөн болгон чамайг дахин эрч хvчтэй амьдрах жаахан ч гэсэн итгэл өгсөн байх гэдэгт найдаж байна. За за хөдлөх vv хө гэсээр Номинг хөтлөн гарлаа. Өдөр хоног өнгөрөх тусам Номингийн сэдэрсэн сэтгэл бага багаар нимгэрч тасарсан зай төлжин нөхөгдөн эдгэрсээр Мөнхжингийн хайр халамжинд умбасан нэгэн хөл нь гадар хvрэхгvй дэгж дэрвэсээр явдаг боллоо. Охиноо ийнхvv өөрчлөгдөн буйг харсан Долгорын сэтгэл хvртэл тогтуун. Анх нэгдvгээр ангид орох жилээ хөл хөөр болж шөнөжин цурам хийлгvй хонон, өглөө аав ах хоёрыгоо дагуулан хөл мэдэн сургууль руу гvйж байсан тэр vеийн нэгэн адил маргааш оютан болох анхны өдөр гэхээс сэтгэл хөдлөн өнжлөө. Өглөө эртлэн босож ээжтэйгээ өдөржин явж авсан шинэ өмд цамцаа өмсөж:
- Ээжээ би гоё байна уу? Ингээд таны бяцхан охин том оюутан бvсгvй болчихлоо. Том сургуулийн том хvнд юу гэж захимаар байна даа.
- Эвий миний муу бяцхан гозгор бор охин ээждээ бол нялхаараа юм шvv дээ. Алив охиноо ганц vнэрлэе. За тэгээд олонтой эвтэй их эрдэм сурдаг юм шvv. Ээж охин хоёрын ирээдvй зөвхөн чиний гарт гэдгийг санаж яваарай цайгаа уучихаад явахгvй бол хоцрох вий. Хичээлийн нээлтэн дээр чинь ээж нь очих хэрэг байна уу? За дөнгөж сая охин чинь том болсоноо дурсаад байхад ямар нэгдvгээр ангид орох гэж байгаа мангар бацаан биш. Тэглээ ч төгсөж байгаа оютан биш яалаа гэж таныг дагуулж явах вэ Харин орой ирэхэд миний дуртай борцтой цайг чаначихсан байгаарай гэсээр гарч одлоо. Номинг цоо шинэ орчин, цоо шинэ гэрэл гэгээ угтсанд өмнөх зовлонгоо бага багаар мартагнаж байв. Намрын шаралсан навчис бөөн бөөнөөр хөл дор хуйларч гишгэхэд шажигнан дуугарах нь чамин хэрнээ уйтгартай хөгжимийн эгшиглэн мэт сэтгэлд хоногшин буусаар. Тэр нэгэн жаргалтай агаад олон зvйл бодогдуулсан сонин шөнөөс хойш сексыг жигших бус харин бvр хvсэмжлэх болсоноо гайхаад, гайгаад олсонгvй.Номин өдөржин 4 парын хичээлд нухлуулж сая суларсанд, ингэхэд би чинь ойрд Мөнхжинтэйгөө уулзаагvй юм байна. Хичээл ном нь дажгvй л байдаг байгаадаа гэсэн бодол өвөрлөн замыг нь тосон уулзахаар явлаа. Мөнхжингийн ангийх нь гадаа зогсож байтал урт цагаан цув өмссөн хар нvдний шилтэй нэлээд ахимаг насны залуу өөрийг нь их л танимхайран
- Таньдаг бvсгvй юу даа Чи ч ахыгаа мартаагvй л баймаарсан гэсээр нvдний шилээ автал, Золоо мэл гайхсан байдалтай нvдээ бvлтийлгэн нэг их том харсанаа:
- Өө ямар сонин хvн бэ? Нээрээ уулзаагvй удсан байна шvv. За тэгээд таны ажил төрөл сайн биз дээ. Хэл чимээ өгөөгvй алга болсонд уучлаарай. Би яаж ч болохгvй хэцvvхэн асуудалд орчихоод ажлаа хаяхаас аргагvйд хvрсэн юм. Гэхдээ та шинэ зөөгчтэй болсон л биз дээ.
- Мэдээж яаж хоосон орон тоо байлгаад байхав. Нэг хvн авсан л даа. Ингэхэд хичээл ном чинь бага бол манайд ажиллахгvй юм уу? Ах нь хэзээч ирсэн хvлээж авна. Харин ажил алдагдуулж хэл чимээгvй явсаныхаа хариуг тэгж байгаад ахдаа барина биз. За баяртай гээд нэрийн хуудас болох жижиг дөрвөлжин цаас атгуулж цаанаас цахиртан дуудах нэгэн залууг чиглэн алхав. Тэр залуугийн дуу нэг л танил мэт санагдаж дотор нь арзайгаад явчихав. Номинд хуучин ажиллаж байсан баарныхаа эзны хэлсэн vгийг юман чинээ бодоогvй хэрнээ гараа даллан Цогоо, Цогоо хөөе гэж хашигчих тэр залуугийн дуу л сэтгэлд нь нэг л зэвvvн сонсогдож байлаа. Номин бvтэн өдөржин бодоод олсонгvй. Тvvний энэ ямар нэгэн юманд санаа зовж бодлогширсон байдал Мөнхжинд хачирхалтай санагдаж байсан ч өөрөө уулзалгvй нэлээд хэд хоног алга болсондоо бантсан тэрээр асууж зvрхлэсэнгvй. Оройжин шиврэн орох бороонд шимтэн баахан гадуур алхаж, нэвт норчихсон хоёр юм сая гэрийнхээ гадаа ирэв.
- Номко найз нь ингээд явах уу даа. Маргааш хичээл гайгvй бол би танай сургууль дээгvvр очиж чамайг авах уу? Өнөөдөр чи бид хоёрыг явган зугаал гэсэн юм шиг ямар гоё бороо орж байна аа. Чи надад нэг зvйлийг ярьсангvй. Найзыгаа ирсэнгvй гэж жаахан гоморхоод байгаа юмуу даа. Хэдийгээр уулзах гэж хичээсэн боловч vнэхээр амжсангvй. За за бороонд бvр норчихсон байна ингэж байгаад өвдвөл яана ор доо гээд духан дээр нь зөөлөн vнсээд эргэв. Номинд өдрийн таарсан залуугийн дуу сонсогдож хэн нэгэн хажууд нь юм ярьж байгааг огтхон ч анзааралгvй мэлэр ч байсанаа гэнэт гvн нойрноос сэрсэн аятай -Өө за баяртай маргааш уулзах уу тэгээд гэсээр гvйн орлоо. Тэрээр гэртээ орон
- Өнөөдөр бороотой сайхан өдөр байна та гэртээ ганцаараа уйдав уу? Хичээл тарсаны дараа Мөнхжин бид хоёр жаал гадуур алхаад та ч охиныгоо бороонд дуртайг андахгvй мэднэ дээ. -Тэгээд цаадах чинь чамайг хvргэж өгсөнгvй юу ?
- Мэдээж хvргэж өгөлгvй яахав
- Тэгээд тэр чинь орж ирдэггvй яадаг хvvхэд вэ хөөрхөн орж гараад гvйгээд байсан байж. Миний охинд овоо дэм болох хvvхэд шиг санагдах юм. Сайн хvнийг гомдоов зай
- Мөөгий маргааш шалгалттай учир яараад явчихсан юм. Дараа заавал оруулаад гаргаж байхаас. Та ямар хоол хийсэн бэ? Охин нь хоолоо идчихээд хэсэг хичээл хийж суухаас гээд босов. Номин хичээл хийхээр суусан болов ч өдрийн таарсан хvний дуу чихэнд нь соногдоод салахгvй байсанд дэвтэр номоо хумин ээжийнхээ араар орон хэвтэв. Хэсэг зvvрмэглэж байсан Долгор сэрж охиноо өвөртөө ороод ирсэнд ихэд гайхан
- Өө миний vр хичээлээ хийгээд дуусчисан уу? Ийм том болсон хvvхэн чинь яаж зөнөг залгаж байгаа юм бэ? Яагаад өвөрт ороод ирэв гэж асуусанд
- Ээж ээ өнөөдөр би хуучин ажиллаж байсан газрынхаа эзэнтэй таараад намайг яагаад ор сураггvй алга болсон гээд
- Тэгээд миний vрийг яасан гэж, загнаж айлгасан юм биш биз.
- Yгvй л дээ. Харин тvvнийг дуудаад хамт явсан хvний дуу нь одоо хэр бодогдоод салахгvй юм. Нэг л танил юм шиг санагдаад тэгсэн хэрнээ аймаар зэвvvн аймшигтай сонсогдоод байх юм.
- За за юу дэмий юмаар санаагаа зовоодог юм. Өглөө эрт хичээлтэй байж хурай, хурай гэж Долгор охиноо хөхөөрөө даллаад тэврэн хэвтлээ. Номин тvгшvvртэй атлаа тас харанхуй гудамжаар ганцаараа алхаад байгаагаа мэдсэн хэрнээ яагаад ямар учиртай хаа хvрэх гэж яваагаа ойлгосонгvй. Атгахан бор зvрх нь амаараа гарах шахам хурдан цохилж явтал чихран дуугарах хvнд хөлийн чимээ улам бvр ойртсоор Номингийн мөрөн дээр дараад авлаа. Айсандаа тэрээр өмнөх мөрөө харахгvй хаа гишгиж яваагаа ч мэдэхгvй ургаш тэмvvлэн зугтаах тvvнийг ганцхан хоёр талаас нь дvvрэн амыг нь таглан хажуугийн жалга уруудан орлоо. Тэдний нэг нь цахиртсан муухай дуугаар “Шинэ юм болгон амттай агаад сайхан байдаг шvv дээ. Энэ бие vv” гэж хvvрнэн эхvvн vнэр ханхлуулан цээжийг нь дараад авсанд нөгөө залуу нь хэлгvй мэт толгой дохин тvvний заавараар хөдлөх мэт хоёр гарыг зөрvvлэн дараад өмхий vнэртсэн хошуугаар vнгэн ноцов. Богино банзалын хормойг шуун нимгэн дотоожийг зад татан хаяад гадас шиг хатуу зvйлээр хэдэнтэй доороос нь бvлэн хатгаж гарлаа. Хоёр залуугийн доороос хичнээн ноцон чадлаараа тийчилсэн ч тэдний гараас мултарч чадахгvй болсон нь тодорхой байв. Аргаа барсан тэрээр ээжийгээ дуудан аврал эрэн хашгирах гэсэн болов ч хvчлээд хvчлээд дийлсэнгvй битvv боосон скочинд баригдаж байгааг мэдсэн ч хичээсээр бvх хvчээ шавхан дахин нэг аврал эрэн дуудав. Номин ээж, ээж, ээжээ гэж хэдэнтэй сарвалзан хашгирсанд Долгор охиноо угзран байж арай гэж сэрээв. Номингийн хvйтэн хар хөлс нь байдагаараа цувчихсан дагжин чичирч байлаа. Эвий миний муу гозгор бор охин юунд хар дарсан юм бэ? Алив ээж нь босоод нэг сан тавиад өгье. Битгий элдэв юм бодож санаа сэтгэлээ хямраагаад бай. Хичээл ном, найз нөхөд,хайртай хvнээ бодоод явбал илvv дутуу дэмий юм толгойд чинь эргэлдээд байхгvй байхсан.
– Ээжээ зуны болсон явдалыг давтаж зvvдлээд. Тэр хvний дууны өнгө өнөөдөржингөө миний санаанаас гарахгvй байсан хvний дуутай яг адилхан байсан. Та ойлгож байна уу арай…
- Yгvй байлгvй дээ. Яалаа гэж захирал чинь тийм юм хийж байх вэ?
- Яг мөн байсан, тэр хvний дуу яг мөн байсан, даан ч миний санаанаас огтхон ч гарахгvй өнөөдөржингөө намайг зовоосон юм. Миний амьдралыг vнс нурам болгох шахсан хvн өнөөдөр инээгээд явж байна шvv дээ. Тvvний ард хэн нэгэн vvрэг өгөх болгосоныг би одоо л ойлголоо. Тэр ямар нэгэн байдлаар хийсэн хэргийнхээ vйлийг эдлэнэ гэдгийг амлаж байна хэмээн шөнөжин шахам уйлсаар vvр цайлгав.
Номин бармен залууг хариу хэлэхийг хvлээсэн ч vгvй шууд арын өрөөг чиглэн алхах гэтэл өөдөөс нь юун чимээ шуугиан болов гэсэн шинжтэй “Фанда” баарны эзэн болох Зоригт их л янз муутайхан гарч ирэв. Номин яг энэ мөчийг хvлээж байсан шинжтэй тvvн рvv жигтэй сонин харц чулуудаад сайн байна уу гэж vгээр илэрхийлэхийг хvссэнгvй бололтой дутуу толгой дохин их л цоглог хөгжилтэй дуугаар ангийхандаа хандан: - Найзуудаа дуртай газраа сонгоод сууцгааж бай. Халаасандахаа мэдэж захиалгаа өгнө биз. Би энэ хvнтэй маш тvргэн хоёр vг солиод орхъё гэсээр арын өрөөнөөс гарч ирсэн жижигхэн шөвгөр шар залууг чиглэн захын ширээг сонгон тухлан суулаа. - Удаан уулзсангvй шvv. Өнөөдөр олон газар шинэ жил тэмдэглэж байгаа бололтой. Төвөөр байдаг баар зоогийн газрууд бvгд суудалгvй болчихож. Ажлыг чинь хаяад явсанд уучлаарай хvндэтгэх шалтгаан байсан гэдэгт итгэнэ биз, тэр тусмаа та. Дvv нь нэг их хvндрэл учруулахгvй сууж байгаад гараад явчихна. Vгvй тийм биш юм байна. Таниас нэг зvйл аминчлан гуйхаар ирсэн шvv дээ. Намайг ажилд минь буцааж авахгvй юу? Би одоо хичээнээ. Жижиг сажиг асуудал байтугай тэнгэр нурж ирээд намайг тамд авиачиж байсан ч ажлаа таслахгvй гээд амалчихаж болно биз дээ гэх Номингийн яриаг сонсож суусан тэрээр дотроо эмээж байсан ч - Энэ муу тэнэг охин яав л гэж дотроо сэмхэн бодоод - Хvндхэн хvсэлт ч гэлээ чиний ирээдvйг, мөн хvслийг тань харгалзаж vзээд бодолцож болох л юм. Гэвч чиний зав зай хэр байгаа юм бэ дээ. Хичээлтэй, шалгалттай гэсэн шалтгаанаар ажил тасдаад байж болохгvй гэдгээ мэдэж байгаа биз дээ. -Та юу ярина вэ. Хичээл ном шалгалт шvvлэг vдээс хойш, шөнө дунд явагддаггvй л байхгvй юу. Шөнийн ажилтай хvн өдөр нь хичээлд сууна гэдэг бас чиг хэцvv асуудал биш гэж vv. За яахав харж л байя чиний бие л ойр ойрхон хямрах байхдаа. Шинэ оны мэнд хvргэе. Он гараад шалгалтаа нэг мөр дууссаны дараа ирээрэй, сайхан баярлаарай гэсээр босоод явчихав. Номин уурсан танайд ажиллаж байгаад чиний муу бууны нохой архичин хар юмыг чинь заавал олно доо, заавал гэж өөрөө өөртөө хэдэнтэй амлаад бослоо. Номин ангийнхантайгаа тэр газрыг ёстой л нураах шахам бvжиглэж байгаад шөнийн 04 цагт гарцгаав. Номинд оюутаны шинэ жил сvртэй сайхан болсон ч Мөнхжинг алдаж Зоригоог өмнөө сөгдvvлэхээр өөрийг нь өчнөөн доромжилсон хvмvvсийн vvрэнд орох болсондоо харамсах сэтгэл төрж байлаа. Сvvлийн хоёр шалгалтаа амжилттай өгсөн тэрээр эл байдлаараа далимдуулан ээждээ ажилд орохоор болсоноо дуулгахаар шийдэж гараад ирэхийн хооронд нь хэдэн бууз чимхэн жижигхэн ширээ засаж ээж яаж хvлээж авах бол гэсэн янзтай сэтгэл догдлон, дэнслэн суулаа. Долгор их л даарсан бололтой гаднаас орж ирсэнээ - Өө миний охин яасан сайхан дулаахан суух юм бэ? Гадаа ч овоо хvйтэн байнаа. Миний vр чинь юу болоод сайхан хоол унд хийчихсэн байх юм бэ дээ.За тэгээд өнөөдрийнхөө шалгатыг хэд өгөв дөө. Охин нь 98 өгсөн. Арай л 100 авч чадсангvй. Гэвч бvх шалгалт онц гэсэн vг л дээ. Ээжээ охин чинь таньтай нэг зvйл зөвлөх гэсэн юм. Одоо энэ хагас жил дуусаа л бол ирэх жилийнхээ төлбөрийг нэхэх болоод байдаг. Би хичээлийнхээ хажуугаар ажил хийх гэсэн юм зөвшөөрнө биз дээ. Долгор хэсэг чимээгvй болж урдаа байгаа аягатай цайнаас хvчтэй сорон уух зуураа за байз, дэмий гээд хэлчихвэл урьд өмнө болсон айхтар зvйл нь сэдэрчих болов уу яах бол хэмээн эргэцvvлэн суусанаа Номингийн - Ээж та бас яагаад дуугаа хураачихсан бэ дургvй байгаа бол тvvнийгээ хэлж л орхихгvй гэж уурлангvй дуугаар өгvvлхэд сая нэг юм сэхээ авсан бололтой толгойгоо өндийлгөн охиноо өөр лvvгээ татан духан дээр нь зөөлөн vнсэнгээ - Vгvй дээ яалаа гэж мэдлэг боловсрол олж авахын тулд сурах хэрэгтэй. Сурахын тулд мөнгө хэрэгтэйгээс хойш миний охины ингэж их махруун зvтгэх ч аргагvй хvн шvv дээ. Нэг их шөнө дөл болгоод байх ажил биш болж ор доо гэж хэлэх ээжийнхээ зөвшөөрлийг авсандаа сэтгэл хангалуун байсан ч охиноо юу сэтгэж явааг ижий минь мэдэхгvй шvv дээ гэхээс цээжнээс нь нэг юм өмлөөд аваад явах шиг болж хоёр нvднийх нь угаар арган нулимс хурж байгаа. Тэрээр эл байдлаа нэлээд нуун байж. - Ээжээ охин нь vдээс өмнө хичээлтэй болохоор яах ч аргагvй орой vдэш л ажиллах болоод байна. Харин та бvv санаа зов. Би хэзээ ч шөнө дөлөөр ганцаараа алхахгvй гэдгээ амлаж байна. Өнгөрөөд явчихсан vvл буцаж ирдэггvй шvv дээ. Би дахин өөрийгөө бас таныг зовоохгvй гэж ээждээ эрхлэн хацараа өгөх тvvний ярихыг сонсож суусан Долгор санаа алдан байж охиноо vнслээ. - Номио… ингэхэд ойрд яагаад Мөнхжин манайхаар vзэгдэхгvй байгаа юм бэ? ээж нь сураг тавиад л байдаг орж ирэх нь битгий хэл vvднээс буцаж байгаа юм хvртэл мэдэгдсэнгvй. -Өө тийм би таньд хэлэх гэж байгаад мартаж орхиж. Цаадах чинь гадаадад суралцах болсон гэсэн. Намайг шинэ жил тэмдэглэдэг орой над дээр ирээд маргааш нисэх боллоо гэж дуулгаж байгаа юм даа. Эртхэн хэлж болох л байсан. Гэтэл заавал цагийг нь тулгаад байхдаа яахав дээ. Би уурандаа нэлээд гомдонгvй явуулчихсан тэр өдийд нисээ биз. Мэдээж юу гээд л юу ч vгvй хоосон тэнэгхэн бvсгvйгээс болж ирээдvйн амьдралаа алдахыг хvсэх билээ. Бараг тэр хvний замаа хөөгөөд явсан нь зөв чиз дээ. - Тэгээд хvv минь тэр чинь сурч дуусаад ирнэ биз дээ. Миний охин тэр болтол хvлээж л байна биз. Ямар бvр мөсөн явах гэж байгаа, би чам дээр иргэж ирэхгvй шvv гэж хэлсэн биш. Тэр хvv ч миний охинд хайртай сайн хvv шиг ээжид нь vнэлэгдсэн шvv. Vгvй дээ ээж минь та битгий өөрийнхөө амьдарч байсан залуу vе шигээ санал даа. Одоо чинь цаг өөр болсон vе гадагшаа сурахаар хөөцөлдөж байсан хэрнээ надад огтхон ч дуулгалгvйгээр явах өдрийнхөө урьд өдөр ирчихээд би явлаа чи өнөөдөр надтай хамт байгаа ч гэх жишээтэй. Ямар санаа агуулж ирсэн юм билээ. Цагаан цайлган байсан бол юу гээд л явах тухайгаа хэлэхгvй нуугаад явах вэ дээ. Гадны орны гоё сургуульд хөөрхөн охидтой суралцаж байхад над мэтийн бvсгvйг яалаа гэж санах вэ дээ. Ээж минь хоёулаа тvvний төлөө цэц булаалдаад байж юу хийх вэ? Ирэх цагийг нь л хvлээгээд сууж байя. Долгор охиныхоо яриаг хичнээн ухаж бодож ойлгох гээд чадсангvйд дэмий л сvvрш алдан унтахаар хэвтэв. Номин шалгалт дууссан тул өглөө эртлэн босож хэд дахин хувцас сольж өмссөн боловч сэтгэлд нийцэх нэгээхэн ч хувцас гарч ирсэнгvйд жаахан бухимдаж байсанаа. Би ингэхэд заавал тэр муу арчаагvй арга хэрэглэн хvсэл сонирхолоо хангадаг амьтанд сайхан харагдах хэрэгтэй гэж vv гэсэн бодолдоо хөтлөгдөн гартаа таарсан цамц өмдөө шvvрэн авч өмсөөд - Ээжээ би өнөө ажилд орох газрынхаа хvнтэй уулзахаар явлаа. Энэ өдрөөс эхлэн та бид хоёрын эрин зуун эхлэнэ дээ гэсээр гарч одов. Номин автобусанд орж явах замдаа тэр аймшигт энэрэл хайр, хvний мөс гэх мэт өчvvхэн ч байхгvй аймшигт газар луу яагаад өөрөө явж орох болсоноо гайхан бяцхан айдас төрж байлаа. Гаднаас яваад ортол боломжийн гайгvй нуруу туруу болсон бvсгvй текний ард сууж байсанаа өндийн - Өдрийн мэнд та юу захиалах вэ гэсээр босоод ирэв. Номин тvvнийг хөлнөөс нь толгой хvртэл ажиглан нvдний булангаар ширтэнгээ - Эвий энэ амьтан бас л хөгийн амьтны өвөрт орсон л байх даа гэсэн юм бодож. Vгvй ээ намайг бодвол боловсон доромжлуулсан биз өөртөө хэлээд - Би танай захиралтай уулзах гэсэн юм гэтэл -Захирал уу тэр тvр гарсан та сууж байхгvй юу нэг их удахгvй гэсэн одоо ороод ирнэ биз дээ гэж ярих замдаа Номинд ус аягалан өглөө. Номинд тvvний зэвvvн муухай царайг яаж харна даа гэхээс илvvтэй - Чамаас хариугаа заавал авах болно гэсэн vзэн ядалтаар бодон сууж байтал гаднаас хаалга дуугаран хоёр хvн хvvрнэлдэн орж ирэх чимээ сонсогдов. Гэнэт зvvдлэж байгаа мэт санагдан өнөө хар дарсан зvvдэнд орж ирдэг аймшигт цахиртсан хоолой эхvvн vнэр ханхлах шиг болж дотор нь арзагнан хорсолтойгоор өндийн харлаа.

Шоронгийн хvнд төмөр хаалга баяртай гэх шиг дотор зvсэм чихарч дуугарсаар нээгдэж намхан ултай хар ботинк, урт саарал пальто өмссөн дөч эргэм насны өндөр бор хvvхэн “Нар,нар энэ нар уу” гэж хэдэнтээ амандаа vглэсээр гарч ирлээ. Тэрээр өөрийг нь хэн ч тосож авахгvй гэдгийг мэдсээр байж хэн нэгэн өөрийг нь хvлээгээд зогсож байх вий гэсэн горьдонгvй харцаар орчин тойрноо гvйлгэн хартал гурингатаж эцсэн эм жингэр “Чи надтай адил бусуу энэ орчлонд чи бид хоёр шиг хань ижилгvй хорвоогийн наранд ад vзэгдэж яваа амьтад байгаа болов уу” хэмээн зэмлэх шоолох мэт гаслан урдуур хойгуур нь шиншлэн гvйхэд Номин өөрийн эрхгvй газар нулиман хараал урсгаж. Чөтгөр ав надад нар vзэх нэгэн сайхан өдөр тохиож байхад чи юугаа шивнэн намайг ээрнэ вэ. Миний зам дээрээс зайлаад орхи хэмээн нэг хvчтэй өшгөлтөл өнөөх жингэр “чи ч дээ мөн сайн явах вий дээ” гэж муу муухайг дуудах адил гаслан гийнасаар холдон одлоо. Бvсгvй дахин өнөөх нохойны араас хэдэнтээ нулимаад хот орох 500-н төгрөгний унаанд суун одлоо. Тvvнийг гэрийнхээ гадаа иртэл хэдэн жил ургаж ширэнгэ шиг болсон өтгөн шарилж хаалгыг нь даран ургасан харагдав. Номинд энэ бvхэн өөрийг нь гадуурхан чи хэрэггvй гишгэх газаргvй гэж хавчин шахах адил санагдсан ч хэзээний хөдөлгөөнтэй дав дэв хийсэн хvний хувьд сэв хийтэл хашаа даван цаад талд нь гарч орхив. Тотгоны завсараар гараа явуулан тvлхvvр авч хаалга нээн орлоо. Номинг “аавынд “байх хугацаанд хvлээн амьсгал хураах эцсийн мөч хvртлээ ганц охиноо бурханд даатган амандаа хэдэн маанийн vсэг холбосоор босож чадахгvй хэвтэн насыг vдсэн ээжийнх нь намхан төмөр ор нvдэнд тусахуйд өөрийн эрхгvй задгай асгах бөмбөрсөн нулимсаа барьж тэвчилгvй тоос дарсан шалан дээр сөхрөн борлож хиртсэн дэрийг vнэрлэн удаан мэгшиж уйлсаны эцэст. Ингэхэд би гэдэг хvн ээжийнхээ амьд ахуй vед ганц ч гэсэн удаа баярлуулсан юм болов уу. Яагаад энэ утга учиргvй гунигийн амьдралд хөл дvрэн эргэж гарахгvй болтол шигдсэн юм бол гэж бодоход нvднийх нь өмнvvр урт удаан зовлон шаналлаар дvvрэн амьдрал нь vзэгдээд өнгөрөх шиг боллоо…
Номин хөл газар хvргэлгvй шахам vсэрсээр гэртээ орж ирлээ. –Ээж ээж та охиноо юунд хvрсэнийг хар даа. Да ра ра дам д да ра дам д да ра да да дм дм да гэж ёслолын ая хэдэнтээ аялаад дөрвөлжин цагаан цаас гаргаж толгой дээрээ өргөн тулгаа тойрон гvйж. Энэ дээд сургуульд орох урилга. Охин чинь мундаг боловсролтой хvн болчихоод ижийгээ газар хvргэхгvй асарч тансаг байранд амьдруулах vvд хаалга нээгдэх нь энэ дээ гэсээр Долгорын хvзvvгээр тэврэн хацраа өгөн vнсvvллээ. Хөөрч догдолсон охиноо хэсэг ширтэн гэзгийг нь илбэн –Эвий миний муу гозгор бор охин зөв сэтгэлтэй байвал аяандаа хvсэл мөрөөдөл чинь биелэнэ. Харин хоёул яаж төлбөр мөнгийг нь төлж барагдуулна даа. Харин тиймээ тэр асуудал жаахан сэтгэл зовоож байгаа ч эхний нэг жил vнэгvй сургана гэсэн учир тэр хугацаанд амьд хvмvvс л болсон хойно болно биз. Харин та vvнд санаагаар унах хэрэггvй. Ямар хөөрхөн сэргэлэн охин төрvvлснээ та мартаагvй биз дээ. Яалаа гэж алив ээж нь годгор охиноо дахиад нэг vнэрлээдэх vv. Одоо хоёулаа хоолоо хийчихээд унтаж амархаа бодъё. Энэ өдөр л ээжийгээ анх удаа магнай хагартал баярлаж суухыг харсан билээ. Номин 10 жилд байхдаа толгой дээгvvр хөдөлгөөнтэй юм юманд оролцчихдог сэргэлэн охин байлаа. Тооны чиглэлийн хичээл дээр яаж ч хичээгээд эх орны алтан гурав гэдэг алдарт дvнгээс хэтэрдэггvй ч бусдыг нь зажлахгvй залгихаар суралцдаг байв. Хаврын шалгалт дуусч бvх хvvхдvvд их дээд сургуулийн элсэлтийн шалгалтанд бэлдэж байхад Номин л санаа зовох юмгvй хэн нэгэнд тусалсан шиг 9-р сарын 1-ыг тэсэн ядан хvлээж суулаа. Номинд МУИС-ийн Аялал жуулчлалын ангид хөл тавих тийм хэцvv ажил байсангvй төдхөн орж явчихсандаа сэтгэл хангалуун байлаа. Тэрээр шинэ газар шинэ хvмvvсийн дунд хөл тавина гэж бодохоор биеэ бэлдэх хэрэгтэй болж мэдээж ээжийнх нь авдаг тэтгэвэрийн хэдэн төгрөг сургуульд бэлдэхэд хаанаа ч vгvй тул ажил хайхаар гарлаа. Хэдэн өдөр халуун наранд шарагдан гадуур зарын сонинг vнгэгдтэл явсан боловч дорвитой санаанд нийцэх ажил олсонгvй тул яах ч аргагvй зөөгч vйлчлэгч авна гэсэн заранд хандахаар шийдлээ.
- Байна уу би зарын дагуу ярьж байна.
- аа тийм, тийм тэгээд өөрөө аль ажлыг нь сонгож байгаа юм бэ гэсэн хижээл насны болов уу гэмээр эрэгтэй хvн утсаа авлаа.
- Уучлаарай ах аа vйлчлэгч гэхээр яг юу хийх юм бол
- Буудал баарны нийт цэвэрлэгээ хийнэ тvvнд нь ОО хvртэл багтана даа. Сарын цалин нь 40 000 гэхэд
- Баярлалаа ах аа энэ сонин дээр байгаа хаягаар яваад очиход болно биз дээ.Та хэдэн цаг хvртэл ажил дээрээ байх юм бэ.
- Орой 21 цаг хvртэл байна гэсээр харилцуураа тавилаа. Номин гэртээ ирж ээждээ vнсvvлээд
- Та намайг ажил олсон гэвэл итгэх vv?
- Миний vр ядрахгvй юу, тэгээд тэр чинь ямар ажил юм бэ дээ.
- Буудлын цэвэрлэгч, танд таалагдахгvй байсан ч та дургvйлхэх хэрэггvй. Охин чинь мөрөөдөлдөө хvрэхэд тун ойрхон байна. Энэ сургуулийг төгсчихвөл сэтгэл төвдөхгvй амьдрал тэгширч мөнгө гэдэг чинь аяндаа л урсаад ороод ирнэ гэхэд
- Цөг гэм, хvн ирээдvйгээ сайн сайхнаар төсөөлөлгvй яахав, гэвч тэгж их мөнгө мөнгө гэж ярих муухай. Ээж нь муу охиндоо өвлvvлээд өгөх хөрөнгө зоорь байхгvй ч нvд анихаасаа өмнө гарыг нь ганзаганд хөлийг нь дөрөөнд хvргэхсэн гэж бодох юм. Тиймд охиныхоо тавьсан саналыг хvлээж авна, гэхдээ тэр цэвэрлэгчийн ажлыг чинь ээж нь хийж болохгvй юм уу?
-Та хvнд өвчтэй байж яаж болдог юм бэ? зvгээр л надад халуун хоол унд бэлдээд охиноо ирэхийг хvлээгээд сууж бай. Яалаа гэж Хөтөлийн цемент шохойд эхлэхээс нь аваад зvтгээд олж авсан өвчин. Энэ муу уушиг ч дээ архагшиж гvйцсэн. Одоо зvв зvгээр. Энэ зах зээл гэдэг юманд шилжээгvй байсан бол би яалаа гэж 45-хан насандаа тэтгэвэрт гарч гэрийн авгай болчих вэ дээ. Ээж нь охинтойгоо хот орж ирсээр гурван жил болж байна. Энэ муу vзvvрийн хашааны Янжинтай нийлж тамхи ширхэглэсний хvчинд хоёр биенээ мөр бvтэн ходоод цатгалан байлгах юм.
- Ээж минь та бид хоёр бусдаас илvv гарахгvй ч хоёр биендээ болоод л байна. Энэ орчлонд та бид хоёрыг орхиод аав ах хоёр яваад өгчихсөн шиг та ч гэсэн намайг ганцааранг минь vлдээх гээгvй л юм бол миний vгэнд орж биеэ бод. За за ижий нь бууж өглөө. Тэгээд vр минь ажил олгох хvнтэйгээ уулзана гэсэн байх аа. Одоо эртхэн яваад ир, чамайг ирэхэд сайхан хоол хийчихээд сууж байя. Номин аминдаа л гоёж толины өмнө хэсэг эргэлдсээр гарлаа. Салж унах шахсан төмөр хаалгаа тачигнуулсаар тvлхэн гартал Мөнхжин хашааны vзvvрээс
- Өө ашгvй чамайг дуудах гэснээ ээжээс чинь айгаад зогсож байсан юм. Өнөө орой намуухан гоё vдэш байна. Хоёулаа гадуур юм ярьж алхах уу. Чамайг цасанд ч юм уу бороо орж байхад алхах дуртайг би мэднэ. Гэхдээ ийм орой нэг алхаад vзчих л дээ. Хэрэв зөвшөөрвөл орос зайрмаг авч өгнө шvv хэмээн урдуур хойгуур нь ээрэн алхлах тvvний хөөрхөн дvр төрх эгдvvтэй санагдаж байсан ч өнөө л vнэрхдэг зангаараа
- Найз нь ажилтай байна ер нь чи яах гэж намайг байнга дагаж явдаг миний сvvдэр шиг хvн бэ? Мөнхжөөн хоёулаа маргааш орой 19 цагт манай гудамжинд уулзах уу? Харин надад хоёр орос зайрмаг авч өгнө шvv баяртай гээд салав. Манай ангийн тэнэг банди нарыг бодвол сайн зөв сэтгэлтэй хvvхэд шvv. Ээжтэйгээ Мөнхжинтэйгөө сайхан амьдрах цаг ирнэ ээ. Хааяа тэднийд ороход олуулаа шуугилдаад элэг бvтэн атаархмаар байдаг шvv. Хэдийгээр олон дvvтэй, авсан талх нь хvрэлцэхгvй ч, дээрээ ч ахгvй доороо ч дvvгvй надаас илvv аз жаргалтай байдаг улс. Хөөрхий минь надад байнга зэмлvvлсэн ч ер vг гэж бодохгvй ёстой сайн хvvхэд бид хоёр ч хөтлөлцөн гvйдэг болсоноос хойш хоёр жил өнгөрч дээ гэх мэт Мөнхжингийн талаархи бодлоос салж чадахгvй явж байтал өнөөх ажилд авна гэсэн газрынхаа өмнө ирчихсэн байлаа. Дотогш гvйн орж текны ард сууж буй барменаас
- Уучлаарай би Цогтдэлгэр гэдэг хvнтэй уулзах гэсэн юм гэтэл өнөөх залуу
- Аа тийм зарын дагуу яваа хvн vv наад хаалгаараа ороод баруун гар талын 3 тоот өрөө гэж хэлээд нvд салгалгvй Номинг далд ортол ажлаа. Номин өрөөний vvдэнд очоод гурвантаа тогшиж орж болох уу гэж асуусаар яваад орчихов. Дунд зэргийн нуруутай махлаг бор залуу буруу харан зогсож байснаа эргэн харж
- Өө чи хvрээд ирэв vv. Энэ хавар 10-р анги төгссөн гэсэн байхаа. Алив суугаач хэмээн зузаан линзнийхээ цаанаас хялайн толгойноос хөл, хөлөөс толгой хvртэл нягтлан харж.
- Ингэхэд чи vйлчлэгчийн ажил сонирхоод байсан, тэр чам шиг сайхан охинд тохирохгvй харин манайд зөөгчөөр орвол яасан юм бэ.
- Vгvй юу л даа надад зөөгчийн мэргэжлийн vнэмлэх байхгvй шvv дээ гэж vгээ зөөж ядан өгvvлтэл. Яваандаа мэргэжлийн vнэмлэх болно биз. Чамд л гэж хэлэхэд энэ сайхан биеийг арай өөр юманд ашиглавал чи ч мөнгийг амархан халааслах охин байна даа. Манай зөөгчийн цалин 60. Амьтан хvний ялгадас шал шавхай угаагаад байхаар гар хуруу биш л байна даа хө, Хэрэв чи зөвшөөрвөл маргааш 16-н цагт богино хар банзал цагаан цамц өсгийтэй гуталтай ирнэ биз мөн энэ анкетыг бөглөөд орхичих хэмээн цэгцтэй бичсэн цагаан цаас урьд нь тавьж суудлын араар тойрч хоёр мөрнөөс нь зөөлөн бариад эргэж ширээнийхээ ард суув. Номин 60 мянган төгрөгний цалинтай ажилд орсондоо хөл нь газар хvрэхгvй баярлаж байсан ч Мөнхжинтэй тавьсан болзоогоо нураах болсонд тvvнд яаж ойлгуулах вэ хэмээн жаахан харамсаж байв. Ээжид харин vнэнээ хэлэх vv яах билээ гэж удаан бодсоны эцэст бvгдийг тас нуухаар шийдлээ. Өглөө эртлэн босч оройн ажилдаа бэлдэн хоёр найз охиныхоороо орон хар банзал, өсгийтэй гуталны эрэлд мордов. Мөнхжин Номинг холоос ирэхийг ажсан бололтой урдаас нь тосон гvйж ирээд найз нь 19-н цагийг хvлээж тэвчдэггvй ээ. Яг одоо хоёулаа хvvхдийн парк явж тоглох уу, оройтож ээжид чинь загнуулж байснаас өдрийг зугаатай өнгөөж болохгvй гэж vv. Чи ямар төвөгтэй хvн бэ. Vг хэлvvлэхгvй чалчих юм. Чиний наад санал чинь сайхан сонсогдож байгаа ч найз нь ажил хийхээр болсон. Орой болзоондоо явж чадахгvй юм байна, чамд яаж дуулгахаа мэдэхгvй байсан юм.
- Өө нээрээ чи ажилд орчихсон гэж vv хэрэв чамайг өнөөдөр надтай явсан бол 10 зайрмаг авч өгч баярлуулах гэж байсан юм. Миний гэнэтийн бэлэг бас л талаар өнгөрлөө. За за шинэ ажилдаа хичээгээрэй хонож ажилладаг нь надад жаахан таалагдахгvй л байна. Чи ямар миний vгэнд орох биш. Май vvгээр зайрмаг авч идээрэй гээд vнгэгдэж vнгэгдсэн 500 төгрөг сарвайлаа. Номин тvvнийг удаан ширтэж байснаа хацар дээр нь зөөлөн vнсээд баярлалаа хоёулаа зөндөө мөнгөтэй болчихоод манай ээжтэй гурвуулаа сайхан амьдарна аа гэж хэлээд хацар нь улайн гvйн одлоо. Шинэ ажил хэдийгээр төвөгтэй, орсон гарсан болгонд татаж чангаалгаж тvнжин хагарах шахав ч эд чинь vйлчлvvлэгч шvv дээ, энэ ажлаас гарвал хэн надад зvгээр суралц гэж хэдэн төгрөг өгөх вэ гэж бодохоос өөрийн эрхгvй шvд зуун явсаар сар шахам боллоо. Номин хvмvvсээ гарсны дараа хэдэн ширээ сандлаа засаад хоёр буйдан нийлvvлэн унтах санаатай чирж явтал арын өрөөнөөс Цогтдэлгэр захирал гарч ирээд манаачдаа хандан
-Та миний машиныг хашаан дотор оруулчих, нэгэнт оройтчихсон тэгээд ч энд жаахан хийх ажил байна.
- Захирал аа би таньд гал зуухнаас буцалсан ус эсвэл кофе дөхvvлэх vv гэхэд
-Хэрэггvй ээ харин Номин хоноод дандаа өглөө явдаг гэсэн байх аа унтахаасаа өмнө тvлхvvрээ өг гэж хэлнэ биз хэмээн албаар чанга өндөр дуугаар хэлэхийг сонссон Номин зааланд юм хийж байгаа хvн болж арчсан ширээгээ дахин дахин зvлгэн зогслоо. Номин жижvvрийг орж ирvvт
- Би өнөөдөр гэртээ харина, ээжийн бие жаахан тааруу байгаа. Та хаалгаа тvгжилгvй орхичих
- Охин минь цаад захиралдаа нэг кофе хутгаж өгөөд явахгvй юу
- За за. Номин захиралын өрөөнд орно гэхээс бие нь тавгvйрхэж байсан ч намайг явлаа гэхэд араас гvйгээд гараад ирэхгvй нь лав биз. Тэгж байгаад тэнэг амьтан шvv, эхнэрийнхээ нvдийг хариулж энд тэндээс зулгаадагийг нь бодохоос дургvй хvрэх юм. Энэ шөнө ихийг санаж байгаа бол чиний хvслийг талаар болгоно доо гэж дотроо бодон хөмхий зуун өрөөнд нь орлоо. Тэрээр Номинг харуут нvд нь сэргэн мишээж
- Чи зааланд унтаад сэрvvхэн биш vv, тэр буйдан дээр нvднийхээ хорыг гаргаад ав. Өглөө эрт захирал нь дөхvvлээд өгье дөө. Чи ч ажилдаа дадлагажаад аливаа юмыг амархан сурдаг хvvхэд юм гэхэд.
- Vгvй ээ би одоо явахгvй бол болохгvй.
- Энэ шөнө дунд уу? Чи чинь бусдыгаа бодвол энд илvvтэй их хонодог биш бил vv, яагаад өнөөдөр явна гэж хэмээн нялуун дуугаар өгvvлээд Номинг цоолох шахам ширтэж улам дөхсөөр бvсэлхийгээр нь тэврэн өгзгөн дээгvvр нь хальтхан гараа явуулав. Тэрээр чихэнд нь шивнэх шахам vгээ зөөж ядан
- Хэрэв чи миний саналыг зөвшөөрвөл би чамд хэрэг болохуйц боломжийн хандив өргөөд байж болно шvv гэлээ. Номин ийм зvйл болно гэдгийг эртнээс тааварлаж байсан тул тvvний тэврээс суга vсрэн
-Уучлаарай би харихгvй бол болохгvй нь гэсэн хэдхэн vгийг vзэн ядалтын харцтай чулуудаад гарч гvйв. Нэлээд хол газар гvйсний эцэст сая тайвширч харих таксины ч мөнгөгvйгээ мэдэв. Тэр шөнө алхаад бай гэсэн юм шиг дулаахан vдэш байсан болохоор болсон явдлыг бvгдийг мартан ирээдvйд сайхан амьдрах мөрөөдөлдөө автан алхсаар явлаа. Хэдийгээр шөнийн тvнэр харанхуйгаас жаахан эмээж явсан ч нэг л мэдэхэд гэртээ тун дөхсөн байсан учир бvvр тайвширч ганц нэг алхан амьсгаагаа даран гэлдэрч байтал ард нь гарах хөлийн чимээ нэг л тvгшvvртэй санагдав. Өнөөх хөлийн чимээ улам бvр тод сонсогдож ойртсоор байлаа. Номингийн алхаанд тааруулж тvргэсэж байгаа нь мэдрэгдэж эргэж харахаас эмээн бvр хурдан хамаг эрчээрээ гvйж эхлэв. Гэнэт нvvрнийх нь өмнvvр харанхуй татан “аа” гэж хашгирахын завдалгvй аман дээр нь скочоор дараад авлаа. Ноосон малгай дугтуйлан өмссөн, эхvvн vнэртэй хоёр залуу Номинг шуудайнд чихсэн новш мэт чирч хажуугийн жалга руу ороход тvvнийг эсэргvvцэж чадалгvй сарвалзах vед нь дэнж дээр харагдах гэрийнх нь тооноор гялтайх гэрлийн тусгалд ээжийнх нь царай vзэгдэх шиг болж ухаан балартан уналаа.
Xар дарсан аймшигт зvvд адил дутуу эрэгцсэн амьдралд эмгэнэх адил тэнгэр хvчтэй дуугаран бороо цутгахад Номин сая ухаан оров. Арай ядан дөнгөж төрсөн янзага шиг хөл дээрээ тэнцэж чадахгvй эргэн газар унан тусах тvvний бие шархиран өвдөнө.
- Ээж ээж гэж хичнээн хvчилж хашгирах гэсэн боловч хоолой нь цахиртан дуу гарсангvй. Тvvний алдагдсан амьдралд харуусан уйлах тэнгэрийн нулимс Номингийн цээжнээс угшин гарах халуун нулимсуудтай холилдон урсаж дэндvv дэндvv шорвог гашуун амтагдах боловч хэнч тvvнийг анзаарсангvй. Номин арай ядан дөрвөн хөллөж мөлхсөөр гэрийнхээ гадаа иртэл амандаа маанийн vсэг шивнэн өрхөө хошуулдаж яваа Долгор охиноо шавар шавхайд хутгалдан нvднээс гарчихсан амьтан эхэр татан уйлан зогсохыг сая анзаарав.
-Yгvй тэнгэр минь энэ чинь миний бяцхан vр мөн vv яагаад, яагаад ийм болчихов оо.Эвий vр минь дээ. Алив хоёул ямар ч байсан дотогш оръё. Ээж нь охиноо тvшье, хэмээн өрөөсөн гарыг мөрөн дээгvvрээ дамнан гэрт орлоо. Бөмбгөнөтөл чичрэн асгартал уйлан зогсох охиноо харахад зvрх зvсэх vрийг ямар бузар амьтад ийм болгочихов. Муусайн новшнууд гэж vглэн тvмпэнд ус халаан улаан эрээн болчихсон өмд дотуур хувцасыг тайлан шатааж арцтай ногоон усанд хөх эрээн болсон гуя цавийг чичрэн байж угаалаа. Номин тэр аймшигт мөчийг цаг тутам бодох бvрийд тэдний эхvvн vнэр хан хийх шиг болж дагжин чичирдэг болов. Номин хэдэн өдөр гэрээсээ гарахгvй тооно ширтэн хэвтэх юм уу эсвэл зvvлэг юм шиг гөлийтлөө ямар нэгэн юмнаас нvд салгахгvй мэлрэнэ. Энэ байдлыг ажиглан хэдэн өдрийн сэтгэлийн шаналанд автан цагдаа шvvхээр явсан ч Номингийн биеийг бузарласан гэмт этгээдvvдийн өчvvхэн төдий ул мөрийг ч гаргаж чадаагvй дээ бухимдан охиноо харахаас элэг нь эмтэрч дотор нь харанхуйлавч яаж ч чадахгvйдээ охиноо дэмий л аргадан
-Миний муу гозгор бор охин эвгvй байдлаар охин насаа гээсэн ч нэгэнт л ямар ч бvсгvй vр эрт орой хэзээ нэгэн цагт хvvхэн болох нь тодорхой учир одоо тэвчээртэй зоригтой бай чамд амьдрах нас зам чинь урт байгаа болохоор одоо болно. Ингэж шаналхаас суугаад алдагдсан зvйл эргэн нөхөгдөхгvйгээс одоо бvгдийг мартахыг хичээгээд сайхан амьдарч болно шvv дээ. Ээж нь хэн хэнээс илvv охиноо хамгийн сайн ойлгох хvний хувьд чамайг ямар хэцvv байдалтай байгааг илvv их мэдэрч байгаа ч тэвчээртэй чанга ямар ч зовлонг даагаад гар хэмээн зөвлөж байна. гэж ярих ээжийнхээ яриаг сонсож суусан тэрээр нээрээ ч би ингэж уйлж унжлаа гээд алдсан зvйлээ хэзээ ч нөхөж авахгvй юм байна гэсэн бодолд автсан ч тэр нэгэн аймшигт шөнийн дvр зураг огтхон ч санаанаас гарахгvй Номингийн дотоод сэтгэлээс бага багаар мэрэн хумсалж суулаа. Мөнхжин хоёр долоо хоног шахам Номинг хараагvйдээ бараг галзуурах шахам сэтгэл тогтохгvй тvvнтэй өдөр бvр уулздаг цэцэрлэгийн хашааны сандал дээр тамхи татан бодолд автана.
- Өнөөдөр Номин бас л гарч ирэхгvй юм байх даа гэсэн юм шиг юм бодоод сууж байтал тэдний гудамжны vзvvрийн хашааны эмгэчvvлийн яриаг санамсаргvй сонсоод сууж байтал хорооны дотоод ажил зохион байгуулдаг хэмээн айл бvрээр хэсэж тэнд тэгээд энд ингээд хэмээн хошуугаа урах шахам чалчдаг Цэрэн авгай
- Хvvе ээ хөгшин минь цаана чинь сvйд болсон байна
- Өө цөг гэм хvн цочоож орхих юм тэгээд яагаав
-өнөө Долгорын ганц годгор охинг чи таних уу тэр охин шөнө болсон хойно ажлаа тарж яваад тэр өөрийнхөө зvvн талын жалганд хvчиндvvлсэн юм гэнэ.
- Ээ бурхан минь чи vнэн ярьж байна уу?
- Yнэн байхгvй яах вэ одоо бvvр тэнэг зvvлэг болсон аж. Хөөрхий муу Долгорт ямар сайн байхав. Газар дээр ганцхан охин vртэй юм гэнэ билээ. Бид хоёр муугvй хууч хөөрдөг юм.Даан ч ойрд манайхаар vзэгдээгvй юм. Ингэхэд чи яаж мэдээ вэ?
- Хорооны цагдаа нартай эх нь уулзаад өргөдөл энэ тэр гээд л явж байсан гэж ярих ам халсан хоёр авгайг vзэн ядсан харцаар хэдэнтээ ширтэж худлаа тийм зvйл байхгvй, юугаа мэдэж хамар дор ангархай байдаг гэсэн юм шиг чалчаад байгаа юм. Худлаа худлаа гэж цурхиран хоолой зангируулан хоёр хөгшиний дундуур чихэн мөрөөрөө ганц сайн ёворч гvйн одов. Мөнхжин нулимсаа арчин гvйсээр нэг мэдэхэд Номингийн гадаа хvрээд ирчихсэн байлаа. Тэрээр ээжээс нь эмээх сэтгэл аль эрт алга болчихсон хурдхан Номингоо л харахыг хvсэж байсанд гэрийнх нь хаалгыг эргэлзэх бодолгvй татан орлоо. Орон дээрээ дээш харан хэвтэх Номинг харсан тэрээр нээрээ миний хайр мэдрэл муутай болчихоогvй байгаа гэсэн бодол зурсхийн харван орж ирээд зогтусав. Долгор
- Өө миний хvv суугаач цай уу гэв.
– Эгч ээ Номингийн бие яаж байна
– Уул нь гайгvй өөрөө л ихэд цочирдсон учир сэтгэл санаагаар унаад буруу харж хэвтээд байх юм. Чи чинь нээрээ миний охинтой хөтлөлцөж гvйгээд өглөө vдэшгvй дуудаж байдаг хvv юу даа. Миний хvv хэлээд vзвэл цаадах чинь хvлээж авах байх. Номин Мөнхжинг орж ирсэн цагаас нь аваад мэдэрч хэвтсэн ч тvvний өмнө тvмэн буруутай юм шиг сэтгэж өөдөөс нь харна гэсээс айдас төрөн буруу харан задгай асгах нулимсаа барьж дийлэхгvй дэрээ нэвтэртэл уйлж байлаа. Мөнхжин Номингийн орны урдуур суугаад
- Миний хайр найз руугаа эргээд хараач яагаад чи надад энэ бvгдийг дуулгаж болоогvй юм бэ?-Би чамайг харах нvvргvй болчихсон байхад тэр бузрын юмыг ярихаар очно гэж vv. Би хангалттай доромжлуулсан над шиг бузартсан бvсгvй одоо чамд хэрэггvй явж vз чиний сайхан сэтгэл биеийг эзэмдэх хvн ариун байх ёстой. Одоо би тэнцэхгvй болсон.-Yгvй Номико чи буруу ярьж байна. Найз нь чамайгаа ямарч байсан хайрлах болно. Ээжтэй чинь гурвуулаа энэ амьдралыг хамт туулж болохгvй гэж vv. Миний найз л босоод ир. Алив ганцхан удаа ч гэсэн над руу хараач би гуйя гэж тvvнийг нvд цавчилгvй ширтэн духан дээр нь зөөлөн vнслээ. Мөнхжингийн хэлсэн vг хэдийгээр жаахан ч гэсэн урам зориг өгч байсан ч зөрvvд зангаараа -Yгvй ээ би өөрийн аз жаргалтай мөрөөдөл ариун сайхан биеэ бvгдийг нь алдчихсан хэрнээ юу гэж чамтайгаа зэрэгцэн амьдарч болох билээ. Чи намайг орхи энэ зовлон шаналал зөвхөн надад vлдэг. Хөндлөнгийн хvмvvст наамааргvй байна. –Би анх чамтай танилцсан цагаасаа л өөрийгөө чиний хувьд хөндлөнгийн гэж vзэхгvй болсон. Би чамайг энэ ертөнц нураад ирсэн ч орхих хvн биш гэдгийг сана. Амьдрал хэдийгээр хар цагаан сvлэлдэн байдаг ч гашуун хэрнээ амттай бас сонирхолтой. Ганц олдсон хvмvvний биеийг нандигнан тэмцэж өнгөрөх хэрэгтэй. За за одоо миний нйз унтаж амар гээд духан дээр нь зөөлөн vнсээд нэвтлэх шахам цоо ширтэж суулаа. Миний хайр гадаа ямар гоё байна гээч маргааш орой найз нь чамайг дагуулж гадуур зугаална аа гээд гарч одлоо. Хэдэн өдөр цээжин дотор бөглөрөөд байсан хvнд хар чулууг аваад явчих адил дотор нь онгойлгоод явчихав. Номин Мөнхжинг дагаж хэдэн өдөр гадуур явж олны дунд орон хөгжсөөр сар хvрэхгvй хугацааны дараа сургуульдаа орох байсан тул дэлгvvр хоршоогоор явсаар нэг л мэдэхэд хар дарсан зvvд шиг тэр оройн аймшигт явдлыг бага багаар мартаж байлаа. Номин дуу аялан сууж байтал Мөнхжин орж ирээд миний хайрын бие дажгvй юу.Өнөөдөр хоёулаа хамт байж би чамд олон юм vзvvлмээр байна. Энэ vдшийг чамтай мартагдахааргvй өнгөрvvлмээр байна. Найз нь 19 цагийн vед ирнэ чи гараад ирээрэй гэлээ. Тэд орой хайр сэтгэлийн сэдэвтэй кинл vзэж Номин бvvр өнөөх хайранд уярч хайр гэдэг ийм сайхан гэж vv. Мөөгий би чамд яг энэ кино шиг хайр бэлэглье найз нь энэ хайраар өвчилөхөд бэлэн байна.-Номико би чамд бvvр гоё сюрприз барих болно гэж хэлээд нvдийг чинь боочих уу? энэ бол бэлэг байгаа юм гэлээ. Номин эргэлзэх зvйлгvй шууд нvдээ боолгов. Удсан ч vгvй машин зогсож тvvнийг тvшиж буулгаад зөөлөн дрожтой шалан дээгvvр хөтөлсөөр намуухан зөөлөн vнэр анхилсан өрөөнд орж одоо боолтоо авч болно гэлээ. Яг л vнэртэх эрхтэнд мэдрэгдэж байсан шигээ тансаг өрөөнд бяцхан ширээ зассан харагдана. Удалгvй хаалга тогшин
– Эрхмээ таны пицца гэсээр vйлчлэгч орж ирэв. Номин халуун пиццанд дурлан амтархан идэж суухыг Мөнхжин зvгээр л ширтэн сууж байсныг сая анзаарсан бололтой
- чи өөрөө яагаад идэхгvй байгаа юм бэ алив хурдан идээрэй гэснээ, ингэхэд би чамд баярлаж буйгаа илэрхийлж болох уу гээд хацар дээр нь зөөлөн vнсэв. Тэд элдвийг ярин хооллож тvvнийхээ хажуугаар нэг шил оргилуун дарс дуустал уусан байлаа. Мөнхжин Номинг тэврэн орон дээр зөөлөн хэвтvvлээд чи битгий нvдээ ань зөвхөн намайг л хараад бай би жинхэнэ секс ямар амттай байдгийг мэдрvvлмээр байна. Хэрэв чамайг зөвшөөрхгvй бол би албадахгvй vvр цайтал чамайгаа хараад л сэтгэл дотроо энхрийлээд байж болно. Энэ vгийг сонссон Номинд сайхан нэг л дотно санагдаж байсан ч секс гэж бодохоос өөрийн эрхгvй дотор нь чичирч нvдээ аньлаа.
– Номико зөвхөн намайг л бод өөр юу ч биш хэмээн уруул дээр нь зөөлөн элбэн vнсэж нvvрэн дээгvvр нь гараараа дээрээс нь доош алгуурхан элбэн хэдэнтээ буулгаад чихнийх нь омгийг хэлээрээ элбэн зөөлөн хазалж цамцыг дээш шувтлан тайллаа. Энэ бvх vнсэлт vнэхээр гайхамшигтай байсанд Номингийн толгойноос өнөөх муу бодол аль эрт нисэн одсон байв. Номинд харин ч таатай байгаа бололтой Мөнхжинд улам тэмvvлж өөрийн эрхгvй харилцан vнэсэлдэж жинхэнэ хайрын мэдрэмж ийм сайхан гэж vv дахин vнсээч хонгор минь гэж дуу алдан тэсэн ядаж айдас бус сэрэлийн чичрэлтээр дохио өгөх шиг тvvний тэвэрт нялхарч дуу алдан тэмvvлэв. Энэ мөчийг хvлээж байсан гэлтэй Номингийн хувцасыг нэг нэгээр нь тайлан чулуудсаар хоёулаа эхээс төрсөн биеэрээ vлдсэн байлаа. Найз нь чамайг өвтгөхгvй харин ч дэндvv сайхныг мэдрvvлмээр байна. Миний хайр ямар гоё биетэй юм бэ.Найз нь хөөрхөн хөхөнд чинь хvрч болох уу.Оов, ямар гайхамшигтай юм бэ, яг л гvйцэд боловсорсон жvрж гэлтэй гэж шивнээд хөхний товчийг хэдэнтээ эмэрч дөнгөж гарсан халуун зайдас адил мэнэрч улайн гозойтлоо боссон эрхтнээ Номингийн гарт атгууллаа. Энэ огтхон ч аймшигтай зvйл биш.Харин vvнээс ямар их жаргалыг амталж болохыг мэдрэх болно гэж гуяыг нь дагуулан гараараа элбэн гvйлгэсээр цөөхөн хэдхэн буржгар vсэнд хvрч бяцхан завсараар шурван орж чийг даан чинэрч хатуурсан хэлvvг хэдэнтээ эмрэн амсарыг нь дагуулан хvрч ядан хvрч ядан эмрэхэд Номин өөрийн эрхгvй дуу алдан тvvнд уусах адил чанга тэврэн тэмvvлэв. Одоо л яг миний найз хөлөө дээш өргөн чөлөөтэй дэлгэ. Айгаагvй биз дээ, би хийлээ шvv гэж сануулахад өнөөх бяцхан халуун орон зай руу алгуурхан шургууллаа. Мөнхжингийн хөлс нь бөнжигнөн тусалж уухилан тэмvvлсээр дуу алдан ямар гоё юм бэ ээж ээж гэ дээвэр нураад ирэв vv гэмээр хашгиран зэрэг дур тавилаа.
Үргэлжлэл бий

Зүүнтэйх уулын оройноос нар аажимхан урган гарч, хөдөө талын дууч шувууд хоолой мэдэн жиргэн хээрийн тунгалаг агаар сэвэлзсэн хорвоогийн нэг өдөр эхэллээ. Гадаа үхэр малын дуу сонсогдож, эмэгтэйчүүдийн сүү саальны цаг эхэлж хувин савны тачигнах чимээ хаа, хөж гэсэн дуутай хоршино. Хяруу буусан энэ л намрын өглөөг Батмөнх хэдэн жилийн турш хоног тоолон хүлээжээ. Духанд нь он цагийн уртыг элээсний тэмдэг болсон гүн үрчлээ тогтож, тарчигхан жижиг үсэнд нь насны хяруу унан, нуруу нь үл ялиг бөгтийж, хөл нь бага зэрэг дугуйрсан тэрээр хонио бэлчээж явахдаа алсын уул руу саравчлан нүдээ чилээж, сэтгэл нь гэгэлзэхдээ зүрх нь хурдан хурдан цохилж байв. Хүний сайхныг сэтгэлээр нь хэмжихийг эрхэмд үзсээр өнөөдрийг хүрсэн түүний нүдэнд залуу насных нь цог жавхлан одоо ч хэвээрээ байгаа нь илхнээ харагдах аж. Өглөөний цэнгэг агаараар цээж дүүрэн амьсгалж хонио бэлчээн нөмгөн алхах түүний бодолд залуу насных нь бадрангуй он жилүүд харагдаж байлаа.
Хорин хэдхэн настай цэл залуухан, гал цогтой үеийнх нь нандин дурсамж болох хээнцэр нэгэн бүсгүйд үнэн сэтгэлээсээ дурлаж өөрөөсөө ч илүү хайрлаж омголон явсандаа Батмөнх хэзээ ч харамсаж байсангүй. Тэр үед Батмөнхийн сэтгэлийг эрхгүй татсан Сараа хэмээх бүсгүйн хойноос олон олон залуучууд унан тусан гүйдэг байв. Ээжээсээ өөр эмэгтэй хүнийг хэзээ ч ингэж хайрлаж байгаагүй түүнд сэтгэлийнх нь чандад бадамлан ассан тэрхүү хайрын мэдрэмж хэмжээлшгүй их аз жаргалыг бэлэглэж байлаа. Ажлаа тарав уу, үгүй юу л сэтгэлдээ яаран байж нисэхээс наахнуур хүн Сараа дээрээ очно. Уулзах үедээ хэлэхээр зэхэж, шөнөжин шахуу амандаа давтан байж очдог уран цэцэн, хайр бялхсан үгсүүд нь түүнтэйгээ уулзав уу үгүй юу ор мөргүй мартагдаж, хэл нь ээдрэн сандрах аж. Тэгсэн атлаа түүнээсээ алхам ч холдож чадахгүй сэтгэл нь хорогдон дуугүй л ширтэн зогсоход нь Сараа энхрийлэл халамжаар бялхсан дахин давтагдамгүй хөөрхөн инээдээрээ шагнаад алхан оддог байлаа. Сараад сэтгэлээ илчилж, өдөр шөнөгүй үүдийг нь сахиж суусаар нэг л мэдэхэд Батмөнх түүнтэйгээ дотносож олон эрчүүдийн зүрхийг шархлуулжээ. Батмөнх өдрийн туршид шахуу Сараагийнхаа гараас хөтлөн хотоор зугаалж дахин хэзээ ч салахгүй юм шиг санаж явахдаа үүнээс илүү аз жаргал энэ ертөнцөд байхгүй хэмээн өөртөө байгаа бүхнээрээ мөрийцөхөд ч бэлэн байлаа. Гэвч түүний гэгээн мөрөөдлөөр дүүрэн хайр сэтгэлийн зам дардан байсангүй. Сараагийн аав ээж, хамаатан садан нь Батмөнхийг хөрөнгө бэлгүйгээр нь гадуурхан үргэлж ад шоо үздэг авч хайраар жигүүрлэсэн хосуудыг тийм ч амар салгаж чадахгүй байв. Сараагийн хувьд хорин хэдхэн настай, хүсэл хясал хоёроор дүүрэн амьдралын босгыг дөнгөж алхаад байгаа бөгөөд түүний толгойд юу ч боллоо гэсэн Батмөнхөөсөө салахгүй гэсэн бодол л хөврөнө. Эцэг эх нь “Тэр нэг өлмөн зөлмөн амьтантайгаа хүзүү сээрээ холбож яваад жирэмсэн болов. Тэгвэл хүүхдийг чинь ямар ч яриа байхгүй авахуулна гэж мэдээрэй. Чиний ингэж явах нас чинь болоогүй, тэгээд ч ямар ч хөрөнгөгүй амиа яая гэсэн хүнтэй хамт амьдравал чи л зовно” хэмээн түүнийг үргэлж зандрах аргадах хоёрыг хослуулан үглэх аж.
Бусад хүмүүс хичнээн дарамт үзүүлж байлаа ч хайрынхаа төлөө бат тэмцэн зогсохоор шийдсэн Сараагийн санаа бодол, сэтгэл зүрхийг эцэг эх нь яаж ч хичээгээд тийм ч амар өөрчилж чадахгүй гэдгээ мэдэрч яах учраа олохгүй хэсэг тээнэгэлзэн байснаа ондоо бэлтэй хүнтэй хүчлэн байж сүй тавиулжээ. Хорвоогийн чимэг болон нахиалсан ч хараахан дэлбээлээгүй байсан тэдний хайрын ариун нандин үндсийг эцэг эх нь таслахаар улайран дайрч байгаад Сараа туйлын ихээр гомдож Батмөнхтэйгээ хамт хашаа ч хамаагүй оргон зайлж, зөвхөн түүнийхээ л хайрын илчинд итгэлээ түшин жаргаж, хайр бялхсан харцных нь халуунд сэтгэлээ дулаацуулан амьдрах тэр замыг сонгохыг хүсэх авч төрөлх орон гэр ах дүү, найз нөхдөөсөө холбоогоо тасална гэхээр нэг л зориглож өгөхгүй байлаа.
Батмөнхийн хувьд Сараатайгаа хамтдаа эндээс өөр газар очиж амьдаръя хэмээн хичээнгүйлэн гуйх авч зөвшөөрүүлж чадаагүй бөгөөд бас Сараагаа ч гэсэн бусад дотны хүмүүсээс нь хөндийрүүлж сэтгэлийг нь шаналгах вий гэхээс үнэхээр их айж байлаа.
Амьдралаа холбоод, хөөрхөн жаахан хүүхэдтэй болох тухай ярилцаж, хичнээн цагаар ч хамаагүй мөрөө түшилцэн налаад мөрөөдлийн ертөнцөд хөлбөрөн умбадаг байсан тэр жаргалтай мөчүүд энэ мөчөөс эхлэн хайр сэтгэлээ хэрхэн хамгаалж үлдэх вэ гэсэн шаналсан бодлоор солигджээ. Сараа Батмөнхөд өөр залуутай сүй тавьчихсан гэдгээ зүрхэлж хэлж чадахгүй л байлаа. Ийнхүү яах ч учраа олохгүй өдөр хоногууд урсан өнгөрсөөр тэд хоорондоо ч тэр болгон уулзаж чадахгүй тусгаарлагдаж, ингэх тусам Батмөнх өөрийгөө амандаа орсон муу үг бүхнээрээ зүхэн галзуурах шахна.
Гэтэл тун удалгүй нэг өдөр Сараа Батмөнхтэй уулзан өдөржин хамт байж цаанаа л нэг хүйтэн хөндий байсаар орой болж салах боллоо. Батмөнх юу болсон тухай асуух гэж бодсоор Сарааг явах гэхэд “Чиний бие чинь муу байна уу, ямар нэг юм болоо юу?” гэж асуув. Сараа:
-Хоёулаа дахиад уулзаж байхаа болъё оо.
-Яагаад, чи чинь гэнэт…
-Тийм ээ, одоо уулзаж байхаа болъё, би өөр хүнтэй сууж байгаа, тэгээд ч…
-Эцэг эх чинь шаардаа юу, би очиж чамд үнэн сэтгэлээсээ хайртайгаа хэлж ойлгуулна аа, тэгээд чамтай амьдрахыг зөвшөөрөөч гэж гуйна.
-Тэгээд хэрэггүй ээ.
-Яагаад
-Би хүүхэдтэй болсон. Надтай сууж байгаа хүн эцэг нь. Одоо надаас өөр юу ч битгий асуугаарай гуйя. Чамд өөр сайхан бүсгүйчүүд олдоно шүү дээ. Одоо баяртай, үүрд баяртай.
Ингэж хэлээд Сараа хурдан гэгч нь алхалж харанхуйд замхрах мэт уусан алга боллоо.
…Хүнийг хайрлаж, хүнд хайрлуулахын сайхныг бишрэх авч хүсэхэд хясахын зовлонг давхар мэдэрч амьдралыг хараамаар болно. Сар наран хүртэл тэдний хайр сэтгэлийг даган хөвж, тэнгэрээс асгарах бороо ч тэр нялхарсан сэтгэлийг нь аргадан тэднийг илбэн таалах мэт хайраар амьсгалсан жаргалтай өдөр хоногууд Батмөнхөд даанч богинохон санагдаж байлаа. Хайранд нялхарсан сэтгэл нь эзгүйрэн хоосорч, хүсэл мөрөөдлийнхөө ганц эзнээс өөрөөс нь ийм үг сонсоно гэж санаагүй түүний зүрх зүсэгдэх мэт болж байлаа. Уйтгар гуниг, цөхрөл гутралдаа автан өдөр хоногуудыг хэрхэн өнгөрч байгааг ч анзааралгүй явсаар сэтгэлийн шаналалаасаа арай ядан салж Батмөнх хөдөө нутгийг зорьжээ. Тэр цагаас хойш Батмөнх эцгийнхээ голомтыг асааж хөдөө нутгийн сайханд сэтгэлээ дэвтээн амьдарч удалгүй эхнэр хоёр хүүхэдтэй болжээ. Гэтэл нэг өдөр түүнд Сараагаас захидал ирэв. Тэрхүү захидалд “Чиний хүүхэд чинь одоо таван нас хүрсэн, нэрийг нь Тулга гэдэг. Энэ хүүхдийг чиний хүүхэд гэдгийг надаас өөр хэн ч мэдэхгүй. Одоо чи мэддэг болж байна. Чи магадгүй итгэхгүй байх л даа, гэхдээ энэ яах аргагүй үнэн юм. Хүү чинь чамайг их дуурайсан, үнэндээ би одоо их аз жаргалтай байгаа. Чамаас ийм том бэлэг авч үлдсэндээ хязгааргүй их баярлаж байгаа. Тэр үед манай эцэг эх намайг чамаас жирэмсэн болох юм бол хүүхдийг чинь авахуулна гэж занаад байхаар нь би айгаад хэнд ч хэлэлгүй, бас чамд ч хэлэлгүй байхаар шийдэж энэ замыг сонгосон юм шүү, уучлаарай. Одоо чи тогтсон амьдралтай, сайхан айл болсон гэдгийг чинь дам сонссон. Ингэж босгосон сайхан амьдралаа одоо яасан ч нурааж болохгүй шүү. Би чамд үнэнийг хэлэх ёстой гэж бодсоор энэ цаг мөчийг хүлээсээр ирсэн юм. Хүүхдүүддээ сайн эцэг, эхнэртээ халамжтай хань нь байгаарай. Есөн сарын есний өдөр хүүгийн чинь төрсөн өдөр. Хэзээ нэгэн цагт, цаг нь ирэхээр хүүг чинь чамд төрсөн өдрөөр нь танилцуулна гэж бодож байгаа ч тэр цаг ирэх болов уу гэж эргэлзэж л байна. Баяртай.
Ийн захидал аваад Батмөнх гүн бодолд дарагдаж өөрийнхөө хүүг харахыг тэсгэлгүй хүссэн ч Сараагийн хэлсэнээр сайхан хань, сайн эцэг байсаар тэрхүү цаг мөчийг хүлээж өнөөдрийг хүрчээ.
…Жил жилийн энэ л өдөр Батмөнхийн сэтгэл гэгэлзэж ийн алсын барааг ширтэхдээ ирэхгүйдээ хэмээн бодох авч битүүхэндээ хүлээсээр байх ажээ. Yр ач нараараа өөрийгөө хүрээлүүлж, өнөр өтгөн жаргалтай амьдарч байгаа ч гэлээ Сараагийнхаа тээсэн өөрийнхөө хүүхдийг үхэхээсээ өмнө нэг харахыг хүсч, энэ бодол биелэнэ гэдэгт итгэсээр байх ажээ.
…Намрын шар наран орчлонг тэр аяар нь гэрэлтүүлж хөдөө нутгийн өнгө үзэсгэлэнг хүмүүний нүднээ улам тод илтгэн гайхуулан байлаа.

Тэрүүхэн тэндээ чичирхийлэн байх лааны бүдэгхэн гэрэлд гэр доторх бүх л юм дүнсгэр агаад аниргүй байсаар. Нүдний өмнө үзэгдэх энэ дүр зургийн дээрээс бас нэгэн гоо үзэсгэлэн цогцлон харагдах нь хөдөө нутгийн хаана нь ийм сайхан яруу тансаг урлагийн бүтээл мэт үзэгдэл байна вэ гэж алмайрч гайхмаар санагдана. Хэн нэгэн суут уран зураачийн гараар бүтсэн мэт энэ дүр зураг ахин олдохооргүй алтан агшин байлаа. Энгэрийг нь даган унжсан өтгөн хар гэзэгний сүлжээс бүр нь лааны гэрэлд гялтганан үзэгдэж, үгээр зүйрлэхийн учиргүй хоёр тунгалагхан харц ширээн дээрх угалзарсан хээн дээр тогтоод, булцгар зөөлхөн хацраа жижигхэн өхөөрдмөөр гараараа тулан суух нь ямар их үзэсгэлэн бэ. Аргагүй л монгол бүсгүйн биширмээр төрхийг агуулжээ. Энэхүү хэний ч гараар бүтээгүй хэрнээ хэн нэгний гараар бүтсэн мэт хосгүй үнэт агшинг сарниан хаалга онгойж гаднаас Тулга орж ирэн эгчийнхээ бодолд дарагдан суугааг хараад
-Та чинь ийм орой болсон хойно унтаж байхгүй юу хийж байгаа юм бэ? гэхэд түүнийг орж ирснийг сая л мэдсэн Долгор бүсгүй дүүгээ хараад халуун дулаанаар инээмсэглэн
-Өө миний дүү хүрээд ирэв үү? Хэдэн адуу маань тогтохгүй чамайг их зовоож байна даа гэж хэлэн хөхүүрний дэргэд саамаа хийхээс өмнө тасдаж авсан айрагнаасаа аягалж өгөхөд Тулга арван зургаатай балчир хүү ч тэрхэндээ л эр хүн, эзэн хүний намба гарган аягатай айргийг тухлан уух зуураа дээлийнхээ хормойг засаж суугаа эгчийгээ хараад бахархах, гуних сэтгэл хослон төрнө. Өдийг хүртэл эгч дүүс бие биедээ түшиг тулгуур болж, бурхан болсон ижий аавынхаа гал голомтыг бөхөөлгүй, амар тайван амьдарсаар иржээ. Тулга хүү өдрийн ажлаа дуусгачихсан болохоор сэтгэл амар хажуулдахаар дээлээ тайлах зуураа эгчийгээ гунигт автан суугаад сэтгэл зовнин, тэр их гуниг бодролоос нь жаахан ч гэсэн хуваалцахыг хүснэ.
-Ойрд Хүдэр ах ирэхгүй байх чинь. Юу болсон юм болдоо гэхэд Долгор тэрхэндээ сандарч юу хэлэхээ олж ядан дэмий л аргацаах аядан
-Ажил гарсан юм байлгүй дээ. Миний дүү Хүдэр ахыгаа санаа юу гэж аргалах төдийхнөөр асуухад Тулга хэдий балчирхан хүү ч ганц эгчийнхээ юу бодож санаж явдгийг мэдэхээс хойш дахиж юм асууж зовоохыг хүссэнгүй унтахаар хэвтлээ. Хөдөөгийн бор хоногууд үргэлжилсээр. Зуны дэлгэр өдрүүд намрын аагим халуунаар солигдож, ажил ундарсаар байлаа. Хажуу айлын хорь хүрсэн галзуу Насаа л ганцаараа хийх ажилгүй сэлгүүцэн, айл амьтнаар аяга ёроолдож хов жив хутгана. Ойрд Хүдэр ирэхгүй болохоор Долгорын сэтгэл тогтож ядан байвч өөрийнхөө хомсхон хувь заяанд гомдон аргагүйн эрхэнд хүлээснээсээ мултарч чадахгүй хий дэмий дотроо шаналсаар. Ингэж байтал хүсэж хүлээсэн Хүдэр нь ирлээ. Хар багаасаа л ижил дасал болсон энэ хоёр өдий гуч хүртлээ биенээ хайрласан ч тэдний өрх гэрээ тусгаарлаж, айл гэр болоогүй нь нэг л шалтгаантай байлаа. Тэр хоёрын тухай хүмүүс ярихдаа элдвээр хэлдэг ч ямартаа ч Хүдэрт л хамаг учир байгаа. Энэ сайхан даруухан бүсгүйг аваад суучихаж чаддаггүй юу хийгээд явдаг байнаа гэх зэргээр цуурцгаана. Удаан хугацаанд биесээ хайрласан хэрнээ Долгор бүсгүй Хүдрийг биедээ огт хүргэдэггүй байсанд нь Хүдэр эр хүний омголон, аархуу хэрнээ тунирхуу гоморхуу зангаар хэдэн өдөр ирэхгүй явж явж энэ өдөр бараагаа харуулж буй нь энэ. Гэрийн зүүн хойморт суух Хүдэр хүүхэд мэт толгойгоо илэн Долгорын царайг ажиж хэсэг сууснаа сая л нэг ам нээж
-Дооёо минь, чамайгаа санаад хүрээд ирлээ гэж газар ширтэн амандаа бувтнахад Долгор
-Чамайг ирэхгүй л юм байх гэж бодлоо шүү. Би ч гэсэн чамайг зөндөө их саналаа гэж шивэгнэн хэлэхэд Хүдэр түүний дэргэд очиж суун үсийг нь илээд
-Тэгээд чи намайг санаж хайрладаг л юм бол яагаад намайг биед чинь хүрэхээр дургүйцээд байдаг юм бэ? Ханилж сууя гэхээр ойлгогдохгүй юм яриад олон жил боллоо. Yнэндээ би чамайг ч ойлгохгүй юм байна шүү дээ. Юу нь болохгүй байгаа юм бэ? гэхэд Долгор санаа алдан
-Би чамд олон удаа хэлсэн шүү дээ. Чи амьдралаа бодоод өөр бүсгүйтэй ханил гэж хэлэхэд Хүдэр гүн бодолд автан нүдэндээ бөөн гуниг тодруулан байж
-Чи ингээд л нөгөө юмаа яриад байх юм. Аль эсвэл чамд надаас өөр сэтгэлдээ бодож явдаг хүн байдаг юмуу. Тийм бол хэл л дээ. Би чинь бас хүн л юм чинь ойлгоно шүү дээ. Чухам юунаас болоод надтай суухгүй гээд байгаа юм бэ? Долгор хэсэг чимээгүй сууснаа
-Хүдэр минь би чамд нэг зүйлийг хэлэх гээд чадахгүй өдий хүрлээ гэхэд Хүдэр царайндаа ууртай ширүүн төрх гаргаж, дуугаа өндөрсгөөд
-Ингэх гээд байсан юмаа, яасан өөр хүнтэй болоо юу, тэгээд намайг ойлго гэх гээ юу? гэсэнд Долгор уртаар санаа алдан үл мэдэгхэн гар нь салганаж
-Чамаас өөр би хэнийгээ хайрлах вэ дээ, Yнэндээ … гээд чимээгүй болсонд Хүдэр түүнийг тас ширтэн юу хэлэхийг нь тэсч ядан хүлээхэд
-Би чамайг хайрлах, бас хайрлуулах эрхгүй хүн. Учир нь би чиний бодож, хайрлаж, харж байгаа шиг чинь хүн биш шүү дээ гэсэнд Хүдэр гайхан
-Юу гэсэн үг вэ? чи наад үгээ шууд хэлээд орхи хэмээн гайхах, зандрах хослуулан шаардлаа. Долгор хоолой нь чичрэн торомгор хархан нүднээс нь гашуун нулимс юу юугүй асгарах гээд тогтоож ядан сууна.
-Өдий олон жил чамаас нуусан тэр зүйл бол би гэдэг хүн…, эр ч биш…, эм ч биш нэгэн шүү дээ. гэж хэлэв үү, үгүй юу гэрийн гадаанаас хэн нэгний пид пид хийтэл гүйж холдох хөлийн чимээ гарлаа. Гэвч тэр хоёр үүнийг анзаарсангүй. Эхэндээ итгэж өгөхгүй байсан тэрвээр эцсийн эцэст бүх үнэнийг ойлгосон Хүдэр хүсээгүй үнэнтэйгээ эвлэрхээс өөр арга байсангүй. Түүний хувьд хорвоо орвонгоороо эргэсэн мэт болж дэмий л доош харан дүнсийж, нулимсаа дотроо залгин залгин гаслаж хэсэг суугаад, Долгорт юу ч хэлж чадалгүй гарч оджээ. Долгор ч мөн хэлмээр, хашхирмаар, уйлж байгаад сэтгэлээ онгойтол яримаар зүйл зөндөө байсан ч ганц ч үг хэлж чадсангүй гаргав. “Даана ч тийм байхаа, манин хүмүүс чинь угаасаа ийм сайхан өнгө зүстэй байдаг байхгүй юу. Би энийг чинь гадарлалгүй яах юм бэ”, хэмээн энэ нутгийн согтуучууд чалчиж, сааль сүүний хувин хөнөг чирсэн хэдэн хүүхнүүд шивэр авир хийлцэн нудралцаж, Долгорыг инээд алдсаар очиход нь чив чимээгүй босож зугтаацгаадаг болов. Зарим тавьтар муутай өвөгчүүл “За та нар сонс, тэднийхээр орох гарах нь бүү хэл гэрийнх нь хойгуур урдуур ойрхон явж болохгүй шүү. Их муухай бузартай амьтан байгаа юм шүү, тэр чинь. Тиймдээ ч хайран сайхан эцэг эхийнхээ толгойг залгиж орхисон шулам байгаа юм. Ээ дээ, эдний эцэг эх гэж үгүй мөн сайхан улс байсан юм шүү дээ, даана ч ийм лайтай үр хүүхэд төрүүлсэнийх хар толгойноосоо салж дуусах ёстой байж дээ,та нар минь. Гэр орондоо сайн лам хар авчирч засал ном уншуулсан ч буруудахгүй шүү, мал хуйгаа ялгаж салгаж авцгаа, тэднийтэй нийлүүлэх л юм бол өөдлөнө гэж бүү бодоорой” хэмээн чухал царайлан, элдэв долоон зүйл чалчиж айлаас айл хэсэн бараг л “Дайн эхлэж гэнээ” гэх шиг аймшигтай түгшүүр төрүүлэн явна. Долгорт хүнд байлаа, үхэл ч түүний зовлонг нимгэлж чадамгүй санагдаж байв. Түүнийн зовлонг ганц дүү нь аль эрт мэддэг байсан болохоор эгчийгээ аль болох сэтгэлийн шархыг нь хөндөлгүй, дотроо өрөвдөж хайрлаж, энэ бүхнийг үүрд нууц хэвээр нь үлдээнээ гэж бодсон ч бүх юм тийм ч амархан байсангүй. Хүдэр Долгор хоёрыг ярьж суухад элдвийн хов живэнд дуртай, худлаа үнэн нэмж хачирлаад тарааж явдаг хэнгэрэг Насаа гэгч тэдний үүдний завсараас чихээ наан байж сонсоод гүйж одсон нь өнөө хөлийн чимээ байсан аж. Түүний балгаар энэ яриа нутаг усаар нэг тархаж .Долгорыг байж суух газаргүй болгожээ.
Уул нь ажилсаг, зан сайтай эгч дүүс гээд л нутгийн хүмүүс байнга орж гарч магтаалын үгээр мялаадаг байсан бол харин одоо хавь ойрын шүлсээ гойжуулсан халтар нохойнууд л эргэнэ үү гэхээс хүн ирэх нь битгий хэл ойр хавиар нь явахаа ч байж. Долгор хоол унднаас гарч сэтгэлээр унахын ихээр унаад эцэст нь муу дүүгийнхээ амьдралд саад болоод яахав, ингэж амьд явснаас үхсэн нь дээр гэх бодол төрдөг болжээ. Ингэж аймшигтай ихээр ганцаардаж байхад Хүдэр минь ирээд зовлонгоос минь хуваалцдаг ч болоосой гэж дотроо горьдон сууна, үүд ширтэн сууна. Тулга эгчийнхээ шаналж байгааг хараад Хүдэр ах эгчийн минь сэтгэлийг бодоод ядаж нэг ч удаа болсон ирдэггүй юм болов уу гэж бодон нэг үдэш морио эмээллэн Хүдрийнд очлоо. Гэрийнх нь гадна очоод мориноосоо тушчихаад гэрт ортол Хүдэр алх дөш нийлүүлэн хангинуулж сууснаа
-Өө Тулга, харанхуй шөнө болсон хойно хаа хүрч явна вэ? гэж юу ч болоогүй царайлан асууна. Хүдрийн хөгшин ээж цай аягалан Тулгад өгөөд
-Харин тийм, адуу мал хайгаа юу? гэж асуухад Тулга толгойгоо илэн Хүдрийг хараад
-Хүдэр ахтай л уулзах гэж… гээд дуугүй болсонд Хүдэр хийж байсан юмаа орхиод Тулгыг дагуулан гарлаа.
-Хүдэр ахаа, та манай эгчийн тухай мэдсэн гэсэн. Ойр хавийнхан ч эгчийг ад үзээд…, эгч хоол унднаас гараад бүр хэцүүдээд байна. Хажууд нь өдөр шөнөгүй таныг л хүлээгээд суух юм. Та нэг очоод уулзаад өгөөч гэхэд Хүдэр Тулгын үгийг сонсож дуусаад
-Жаахан хүүхэд байж чи юу ойлгох вэ дээ, Би очиж уулзлаа гээд юу өөрчлөгдөх юм бэ!? Тэгээд ч би улс амьтны хэл амнаас айж байна хэмээн гэрт орох гэхэд Тулга
-Хүдэр ахаа, тэг л дээ…, та нэг л удаа очоод уулзаад өгөөч гэхэд Хүдэр
-Чи одоо харь.Тэгээд ч Долгор бид хоёрын дунд юу ч байхгүй болсон. Yнэндээ надад ч гэсэн хэцүү байна. Өдийг хүртэл хууртаж явдаг үнэхээр тэнэг хүн юм даа гэж хэлэн гэрлүүгээ алхахад Тулгын цээжинд өчүүхэн болжморын дайтай зүрх нь багтаж ядан цохилж, хамаг уур уцаар, зэвүүцлээ хацартаа хураан байдгаар нь түмбийлгээд
-Та ч гэсэн…, эгчийг минь хуурч мэхэлж явсан хэрэг үү. Хамгийн хүнд хэцүү цагт нь хаяад явж байгаа юм чинь ямар өөдтэй эр хүн байдаг юм бэ. Та ёстой…, хамгийн муухай…, хамгийн тэнэг нь за юу хэмээн хашхираад мориныхоо тушааг ууртай гэгч шувт татан тайлаад мордон давхив. Түүний араас Хүдэрийн ээж нь гарч ирэн
-Тэр муухай бузар булай амьтан дээрээ хүүг минь аваачиж яах гэсэн турсага вэ чи, танай эгчийг чинь нохой ч тоож шиншихгүй дээ хэмээгээд гутлаараа шороо малтан цацаж хараахыг Тулга хүү анзаарч харсангүй холдож одлоо. Долгор дүүгээ ирэхгүй оройтож байгаад санаа нь зовж, хүч тамир нь шавхарсан сулбагар биеэ дааж ядан ойр зуурын юмаа хийчихээд өөрийнхөө амьдралыг эргэцүүлэн оройн тэнгэрийн хаяа, олон уулсын оройг ширтэн зогсоно. Саяхан л хорвоогийн гоо үзэсгэлэн болон суналзаж байсан сайхан бие хаа нь одоо яг л хөгшин хүн шиг бөхийж өцийн үзэгдэж, босон суух нь их л тээртэй байх ажгуу. “Эгчийгээ уучлаарай миний дүү. Надад энэ хорвоо дээр амьд явах хүсэл алга. Дүү чинийхээ ирээдүйн амьдралыг баллаж хаясанаас өөрөөрөө үүнийг дуусгасан минь дээр. Хүдэр минь би чамайгаа хойд насандаа ч хайрлан санагалзаж хайсаар ирэх болно. Сахиусхан минь, чамдаа би хорвоогийн жаргалыг хайрлаж чадаагүйдээ өөрөө өөрийгөө яллахаар шийдлээ. Намайгаа уучлаарай хэмээн бодсоор хаад нэг гишгэлж алхсаар голын хөвөөнөө ирлээ. Голын шуугин эргэх урсгал нь түүнийг нааш ир, нааш ир хэмээн даллах шиг үзэгдэнэ.. Яг энэ мөчид Тулга эгчийнхээ ардхан нь ирээд байлаа. Гэтэл түүний чихэнд “Yхсэнээс дор гаслантай энэ хувь заяанаас би үүрд хагацахаар шийдлээ, бурхан минь та намайг ийм л тавилантай байлгах одонд төрүүлсэн юм бол би сөрөөд яахав. Тааллаар чинь болоё доо…” гэх эгчийнх дуу сонсдлоо. Тулга харанхуйд ийш тийш хараа тавин байж голын өдөр эрэг дээрээс нэвсийн унаж байгаа эгчийгээ олж харлаа. Тэр даруй
-Долгор эгчээ, та чинь яаж байгаа юм бэ? гэж уйлан бахирч усруу харайн орлоо. Ширүүн урсгал түүнийг тосон авч хэдэнтээ эргүүлээд доош чангаах нь мэдрэгдэв. Юутай ч үеийнхээ хэдэн баньд нартай усанд сэлж, уралдаж гатлаж, туулж шумбан загас жараахай шиг нааддагийн хувьд үүнээс тэр айж барьц алдсангүй доош шумбан орж тэмтэчсээр эгчийнхээ дээлний үзүүрийг олж татаж зулгаан явсаар нэлээн доош урсаж ашгүй нэг гүехэн газар ирж тогтоолоо. Өөрийнх нь хувцас норж хүндэрсэнийг хэлэх үү, эгч нь ч мөн нойтон хувцастай байгааг хэлэх үү тун хүнд байлаа. Ингэсээр чүү гэж эрэг дээр гарцгаав. Долгор огт хөдөлгөөнгүй, гулжийн хэвтэнэ. Тулга хүү уйлан гаслан өгүүлэх нь
-Та яасан тэнэг юм бэ, намайг хаяад яана гэж бодож байгаа юм бэ. Ямар амархан шантардаг юм бэ, би танигүйгээр яах юм бэ, эгчээ …/уйлсаар/, тэр муу Хүдэр тэнэгээс болж үхээд байхдаа яадаг юм, тэр муу чинь хүн чанаргүй амьтан мэдэв үү, тэр танийг хайрлахгүй байхад би таныг хайрлаж байна мэдэв үү, намайг бодохгүй яасан муухай юм бэ та. Би танийг гомдоогоогүй биз дээ, тэгэхэд та намайг ингэж шийтгээд байхдаа яадаг юм. Би одоо яанаа, эгчээ…, тэр Хүдэр чинь муу хүн за юу, тийм юмны хойноос та үхнэ гэдэг чинь хамгийн тэнэг…, за юу. Та тэнэг, муухай…, эгчээ та сэр л дээ. Битгий үх л дээ. Намайг битгий орхиоч дээ, эгчээ, бурхан минь надад туслаач дээ, надад…, манай эгчид туслах хүн байхгүй байхад…, та харж үзээч дээ хэмээн харанхуй шөнийн гүнийг цочоон орилж хайлсаар. Гэвч түүнийг сонсох хүн, амьтан, бурхан ч байсангүй. Гэтэл гэнэт Долгор эгч нь ханиалгаж, ам хамраараа зэрэг ус садруулан тургилхад цочин сэхээ авсан Тулга эгчийгээ чирж гулдран газрын уруу харуулж хэвтүүлэн хэвлий дээр нь жигд аажим хүчтэй хэмнэлээр дарж балгаж гэдсээ дүүргэсэн усыг нь буцаан гаргав. Долгор ч гүн боловч хэвийн амьсгалж эхлэв.
-Та чинь тэнэг юмуу. Намайг орхиод үхэх гээ юу. Та байхгүй бол би яах юм бэ? гэсээр эгчийгээ алдахгүй гэсэн мэт чангаас чанга тэврэн уйллаа. Долгор дүүгийнхээ нулимсыг алгаараа арчаад
-Эгчийгээ уучлаарай, би бус бурхан надад ийм хувь заяасан болохоор л…,
-Yгүй ээ, бурхан гэж байхгүй, мэдэв үү. Танд намайг орхиод үхэх эрх байхгүй за юу, хэрвээ та үхэх юм бол би ч бас үхнэ хэмээн хэлэхэд Долгор түүнийг мөн л элгэндээ тэвэрч мэгшин уйлав. Тулга
-Та тэр муу Хүдэрээр яах юм бэ, би хүнтэй суухгүй…, таныгаа л харж хандаж, айлын эр хүн шиг яваад байж чадна за юу, эгчээ. Би чинь бас муу эр хүн биш шүү, ирэх наадмаар би сумандаа барилдана гэж найзуудтайгаа ярьсан байгаа. Жинхэнэ хүчтэй эр хүн болчихоод би таныг хэнээр ч дээрэлхүүлэхгүй, Хүдэр мүдэрийг ёстой, май гээд л цохиод унагана за. Та харж байгаарай, би эгчийгээ хэзээч Хүдэр шиг хаяж явахгүй, та ч гэсэн намайг хаяж болохгүй за…, хоёулааг ээж аавын маань сүнс харж байгаа бол бие биедээ түшиг болоод, бие биеэ хайрлаж яваасай л гэж хүсэж байгаа ш дээ гээд дээд тэнгэрлүү харахад нь Долгор өөрийн эрхгүй хэнгэнүүлэн уйллаа. Тэр хоёр шөнийн тал хүртэл тэврэлдэн уйлж суув.
Энэ явдлаас хойш жилийн дараа гэхэд хүн амьтаны хэл ам намжсан халгаж жийрхсэн хэвээрээ л байлаа. Нэг удаа Тулга хот газрын хүнээс ийм хүмүүст хагалгаа хийгээд зүгээр болгочихдог гэж дуулав. Тэрээр бөөн баяр болж эгч дээрээ хар хурдаараа давхин ирж дуулсан зүйлээ хэлэв. Долгор ч мөн баярлахын ихээр баярлаж ойр зуурын юмаа базааж аваад хот орохоор гарлаа. Тулга эгчийгээ хотруу явуулчихаад мал хуйгаа эргүүлдэн байж удалгүй эгч нь жинхэнэ эмэгтэй хүн болчихоод ирнэ гэдэгт маш их итгэлтэй догдлон хүлээж суув. 10 хоногийн дараа эгч нь ирлээ, Тулга эгчийгээ хэрхэн баярлан ирж явааг харах гэж өмнөөс нь угтан гүйж тостоод
-Сайн уу, эгчээ. Бие чинь сайн уу, одоо…, яасан…, зүгээр үү гэхэд Долгор
-Зүгээрээ, миний дүү. Гэхдээ хагалгаанд ороогүй ээ хэмээн хоолой зангируулав. Тулга цочин гайхаж
-Яагаад…,
-Миний дүү, хоёулаа гэртээ ороод яръя даа гэсээр явцгаалаа.
Гэртээ оруут эгчдээ цай аягалаж, гараа гарган байж хийсэн бондгор улаан боорцгуудаа өмнө нь тавьж
-Яагаад…, та хэл дээ гэж шалав. Долгор
-Яахав дээ, дүү минь. Уул нь зарим хүмүүст ийм хагалгаа хийдэг л гэнэ. Эгчийнх нь байдал тийм ч хөнгөн биш, манай улсад хийж чаддаггүй хагалгаа гэнээ. Гэхдээ яахав 10 жилийн дараа гэхэд ийм хагалгаа хийдэг болчих байх, гадаадад ийм чиглэлээр хүн сургаж байгаа гэж байна лээ гээд инээхэд нь Тулга хүү жаахан ч гэсэн баярлаж
-За ашгүй дээ, тэгвэл ч 10 жил юухан байхав, тиймээ эгчээ хэмээн хөөрөв.
Ингэж байтал Долгорын хайрлаж явсан Хүдэр зэргэлдээ аймгийн хүргэн болж хурим найраа хийж, тэд дахин учирхаасаа нэгэнт өнгөрчээ.
Амьдрал үргэлжилсээр…, бороо орж, цэцэг гандаж, цас орж, дахин цэцэг ургаж наран саран уралдаж давхисаар хорвоогийн жил сарууд хэдэнтээ ээлжилж хорин таван жил урсах мэт өнгөрчээ. Насны сүүдэр Долгорыг тойрч биш дайрч л өнгөрсөн хойно нас тогтсон авгай болж, Хүдэр аль хэдийнэ дөрвөн хүүхдийн эцэг болжээ. Харин Долгор гэртээ ганцаараа бор овоохойгоо сахин сэтгэлийн зовлондоо дасан тэсэн амьдарсаар байв. Тулга хүү хот орон газар сурч боловсрон төгсөөд эхнэр авч, ажил төрөл хийн амьдарч байлаа. Муу эгчийгээ өөр дээрээ авчирья гэхээр Долгор огт очдоггүй аж. Хэдэн малаа өөрөө л аргалж, хөдөө нутгийнхаа салхинд хөхөрч гандсан намбалаг нэгэн хөгшин болсон ч залуугийн цог жавхаа нь хэвээр байгаа гэлтэй. Түүний тухай хүмүүс муулалцан байдаг байсан нь аяндаа замхарч Дооёо эгч хэмээн сүйд болцгооно. Хааяахан айлын эрхэлж гүйх балчир хүүхдүүдийг хараад уртаар санаа алдан өхөөрдсөөр хавь ойр байдаг айлуудынхаа хүүхдүүдийн эмээ нь болсон нь түүний сэтгэлээ тайтгаруулах ганц жаргал нь болжээ.
-Дооёо эмээ, чихэр гэцгээх хүүхдүүдийн шуугилдах чимээ тэдний гэрээс огт тасардаггүй байлаа. Гэвч ганцаараа амьдарна гэдэг даанч харамсалтай болохоор Долгор хүүхэд үрчилж авахаар болжээ. Энэ байдлаа хотод буй хүүдээ дуулгахад Тулга уухайнтас зөвшөөрч дөнгөж нэг сартай нялх охиныг үрчилж аван эгчдээ сэтгэлийнх нарыг мандуулж өгсөн аж. Yнэндээ Долгорын хот орон газар бараадах дүргүй нь Хүдрийгээ харж явах гэсэндээ л ойрхон байж, чимээ сургийг нь сонсон зүрхээ зогоох хүсэл нь түүнийг аргамждаг ажээ. Хэдийгээр “манин” ч гэсэн хүн л болсон хойно хүнийг хайрлаж хүлээх нь юу нь буруу байхав. Нэг л өдөр “Долгоор хө, чи минь яажшуухан амьдарч байна даа” гэсээр орж ирэх болов уу гэж хүлээнэ. Энэ насандаа хайрласан ганц хүн нь, басхүү хайрлаж харамлаж чадаагүй ганц бурхан нь гэж бодохоор одоо ч түүний сэтгэл урагдан урагдан зовно. Өөрийгөө бүсгүй хүн гэдэгт бүрэн итгэж, амьдрах гэж тэмцэж яваа түүнийг ойлгох хүн байхад ойлгохгүй хүн ч зөндөө. Өдийг хүртэл Хүдэр түүнийг дотроо хайрлаж санасан хэрнээ түүнийг бүрэн эмэгтэй хүн биш болохоор нь хүлээн зөвшөөрч чаддаггүйдээ ядаж нэг ч удаа зорьж ирээд уулзаагүй билээ. Гэтэл нэг өдөр Хүдэр хэмээх идэр насны, ханхар сайхан монгол эр үүдэнд нь зогсож байв. Долгор итгэсэнгүй, урьд өмнө нь яг л ингээд зогсож байх болов уу гэж нүдэндээ ургуулан боддог байсан нь, өмнөөс нь нэг сайхан инээгээд мэндэлдэг байсан нь…, одоо бүр улаан цайм ингэж харагддаг болдог юм байлгүй дээ хэмээн бодоод буруу харан нялх охиноо эрхлүүлэн үнэрлэж
-Эвий минь, эвий минь, насны минь ганц нар минь хэмээн хангинуулан өхөөрдөж байтал ард нь
-Долгоор…, гэснээ хоолойгоо засан
-Сайн уу хө гэх сонсдов. Долгор цочин эргэж харлаа. Өнөө ханхар сайхан монгол эр нь инээмсэглэн зогсож байх юм. Тэрээр өмнөөс нь толгой дохин мэндлэж байх юм…
-Yгүй ээ, энэ чинь Хүдэр үү дээ…, тэнгэр минь…, би чинь яаж ёс алдаж байнаа…, хүн орж ирж байхад буруу хараад сууж байдаг гэсээр ухасхийн боссон ч дэмий л өмнөөс ангайн зогссоор…, Хүдэр инээсэн хэвээр баруун хоймроор өгсөн суув. Тэгсэнээ
-Долгоор…, хүн айлчилж байхад цай цүү болооч дээ, зогсоод байх юм гэснээ өнөө л залуу цагийн баргил хүнгэнэсэн хоолойгоор цуурайтуулан ха ха ха инээх нь Долгорын сэтгэлд үүрдийн гэрэл гэгээг тусгах шиг боллоо. Долгор хий дэмий л бөнжигнөн гүйж, нэг цай аягалж гүйгээд л, дахин нэг аяганд цай аягалж бариад л…, будилж тэвдэж, уймран байснаа ширээний зүүн талд хэгхийтэл өвдөглөн сөхрөн суугаад уйллаа.
-Yгүй чи чинь яачихсан хүн гэхээрээ намайг ингэж зовоодог хүн бэ, нэг удаа ч болов орж ирээд цай уугаад гарахгүй яагаав дээ хэмээн үглэнэ.
-Энэ олон жил чи намайг яаж зовсон гэж бодож байна даа хэмээн уйлан дуулан өгүүлэхэд удтал дуугүй суусан Хүдэр
-Харин тиймээ хө, залуу цагийн алдаа алийг тэр гэхэв, гэхдээ яаж ч болгоё гээд болдоггүй тавилан бас байна шүү дээ, Долгор минь гэхэд
-Тиймээ, гэхдээ надад тэр их зовлон дунд чинийхээ царайг ганц удаа л хараад сэтгэлээ онгойлгоод нэг сайхан уйлчихсан байсан бол надад амьдралын минь жаргал тэр болох байлаа. Тэр л надад хангалттай байсан…, хүн ганцаардахад нулимс, үг, бодол гуравтаа дарагдаад хэцүү байдаг юм билээ шүү, түүнийгээ л гаргачихад хичнээн сайхан болохыг мэдэрч байсан юмаа гэлээ.
Тэд ийн ярилцаж суугаад Хүдэр ирсэн хэрэг зоригоо хэлэв. Тэрээр Том хүү маань хотод нэг хүнтэй сууж найр хуримаа хийгээд ганц охин хүүхэдтэй болцгоосон юмаа. 00Гэтэл эхнэр нь ослоор өнгөрч хүү маань охинтойгоо үлдсэн юм. Хэсэгтээ л хүүдээ хань болж хамт сууж байгаад ар гэр, ажил төрлөө бодоод эргээд ирсэн хойгуур хүү маань архинд орж, энд тэнд хэрэг төвөгт орооцолдоод байдаг болсон гэнэ. Тэгээд тэр муу нялх охиныг тэр хариуцлагагүй нөхөрт байлгаж байхаар өөр дээрээ аваад хүн болгочихъё гэж бодоод очсон чинь хүнд өргүүлээд явуулчихсан байх юм даа. Yгүй мөн лут толгой юмаа, уул нь би охиноо хараад сэтгэлээ дэвтээж сууг дээ гэж бодоод орхиж ирсэн юм байхгүй юу гэтэл Долгор балмагдан зүүн орон дээо үнэгчлэн унтаж байгаа охинруугаа нэг харж, Хүдэрлүү нэг харж ямар нэгэн юм хэлэх гэж ангалзан суув. Хүдэр үргэлжлүүлэн
-Тэгээд сураг дам сонсож мөрөөр нь явсаар…, гэхэд Долгор
-Yгүй шүү хө, тэгж ярихгүй байхаа чи. Одоо чи миний амьдралыг дахин яаж баллахаар ирээд байгаа энэ билээ, аан хэмээн босож гараа алдлан зүүн орны өмнө халхлан зогсож байв. Хүдэр
-Долгор минь, сэтгэлээ барь. Өөр арга алга гэхэд Долгор ухасхийн зуухны өмнө байсан хайчийг шүүрч аван
-За тэгвэл би чамтай нэгийгээ үзэж, нэхийгээ урна даа хэмээн шүд зууж гараа далайн бэлдэж зогстол Хүдэр инээж
-Долгор минь дээ, Долгор минь…, ха ха ха. Чи ингээд нэмэргүй…, ха ха ха инээсэнээ царайгаа гэнэт төв болгон
-Би чиний амьдралын аз жаргалыг аваад явсан хүн гэдгээ мэдэж байна, гэвч энэ бол чи биднээс шалтгаалахгүй…, зөвхөн тэнгэр бурхан мэдэх асуудал байлаа. Одоо би чамаас дахин аз жаргалыг чинь аваад явах зүрх алга. Энэ асуудлыг харин би мэдчихэе, чамд би өртөй хүн. Өрөө төлж байна гээд бодчих доо хэмээхэд Долгор гараа буулгаж хэ хэ хэ инээсэнээ
-Yгүй чи үнэн хэлж байгаа биз, худлаа ингэж байгаад охиныг минь шүүрээд гараад зугтаачих юм биш биз гэхэд Хүдэр тачигнуулан инээсээр…, тэгснээ
-Чи мөн хашир байна шүү, за яахав. Би харлаа, үзлээ. Ямар хүнд өргүүлснийг нь хараад нэг талаар сэтгэл амарлаа. Тиймээс би эндээс зовох юмгүй гарч явах болно. Сайн хүн гэдгийг чинь мэдэж байна, одоо Долгор минь тайван бай гэснээр тэд хөгжилдөн хөөрөлдөж, залуу цагаа дурсан сэтгэл зүрхээрээ залуужин залуужин сууцгаав. Тэр шөнөжингөө ярьж суугаад маргааш нь Хүдэр нутаг буцахдаа
-Дараа ирнээ, хөгшин минь. Ирэхэд харин мэнд мэлтийгээд, амьд арзайгаад сууж байгаарай даа. Битгий алга болоод өрийг минь өмөлчихөөрөй дөө гэхэд Долгор
-Yгүй шүү, энэ муу охиноо гарыг ганзаганд, хөлийг дөрөөнд нь хүргэж байж алга болно, надад үхэх ч эрх байхгүй гэдгийг би сайн ойлгож байгаа гээд инээв. Хүдэр хариу инээнэ.
Долгор хэлсэндээ хүрч охиноо олонд хүндтэй, түмэнд тустай, ухаан боловсрол тэгш төрийн түшээ болгоод настай буурал намбатай сайхан хөгшин амьдарч байсаар саяхан сэтгэл амар бурханы орондоо заларсан юм гэнэ билээ.

Өглөөний цэнгэг агаар нээлттэй салхивчаар нэвтрэн тэнүүчилж, болжморын жиргээн хүмүүсийн чихийг мялаахтай зэрэгцэн Сүхээ сая орноосоо өндийлөө. Шөнөжин эл хуль бодолд автан нойр нь хулжсан авч тийм ч их ядарсан шинжгүй хувцаслах түүний нүдэнд ямар нэгэн гүн гомдол хурсан мэт харагдана. Тэрээр угаалгын өрөөнд орж нүүр гараа угаахдаа бодолд автсан царай нь огтхон ч хувирсангүй, бодол нь тэртээ хаа нэгтээ тэнүүчилж хэн нэгнийг хүлээж бас түүндээ дэндүү их гомдсон нь илхэн харагдах аж. Эдүгээгээс дөрвөн жилийн өмнө оюутан ахуй насандаа нүдэнд дулаахан нэгэн бүсгүйд харц унаган дурлаж, хүмүүний амьдралын баяр баясгалан тунирхлын бяцхан гунигийг зүрхэндээ хослуулан тээж хайр гээчийн амтыг анх мэдэрч эхэлжээ. Зүгээр л гэмгүйхэн суралцаж явсан оюутан ахуй насныхаа ид үед өөрийн эрхгүй зөвхөн тэр л бүсгүйг бодох болсондоо Сүхээ эхэндээ өөрийгөө гайхдаг байсан боловч эцэст нь сэтгэл зүрхээ эрхгүй дагах болсон аж. Өглөө бүр сургууль руугаа яаран хүн ихтэй автобусанд чихцэлдэн явахдаа удахгүй ангидаа очоод түүнийгээ харна гэж бодохоос урьд өмнө нь өөр хүнийг тээж байгаагүй цайлган сэтгэл нь баяр догдлолоор дүүрээд ирэх шиг болно. үеийн залуучуудын шохоорхлын харцнаас хүртэл түүнийгээ битүүхэндээ өмөөрч яагаад ч юм өөр хэн нэгэн залуутай энгийн нэгэн яриа өрнүүлэхэд нь ч тэр бяцхан гомдол зүрхэндээ тээхдээ өөр хэн нэгэн хүн тэрхүү бодлыг нь мэдчихвий гэхээс маш их эмээдэг байлаа.
Алимаа хэмээх үе тэнгийн тэрхүү бүсгүйг өөр хүнийх болчихвий гэхээс л Сүхээ байж суух газраа олж чадахаа байна. Хичээлдээ суух ихэнх цагаа самбар луу биш харин Алимаа руу ширтэж өнгөрөөхдөө тэрээр хэмжээлшгүй их аз жаргалыг мэдэрч эрхгүй догдлох болсондоо өөрөөсөө ичдэг авч яаж ч чадахгүй зүрх сэтгэлдээ захирагдан нэг л мэдэхэд Алимаагийн тухай бодож мөрөөдөлд автчихсан байх аж. Хичээл тарсны дараа ямар нэгэн шалтаг олж ядан байж Алимаатай ганц нэг үг сольж автобусны буудал руу хамт дөхөх авч сандарч түгдэрээд олигтойхон яриа ч үүсгэчихэж чадахгүй өнгөрнө. Энэ мэт өдөр хоногуудыг нууцхан хайрын баяр гунигаар дүүрэн үдэж өнгөрөөсөөр Сүхээ нэг өдөр өөрөөсөө асар их зориг гарган байж Алимаад сэтгэлээ илчлэхээр шийджээ. Гэсэн хэдий ч түүнд бас л зориг дутаж, сэтгэлээ илчлэх хэд хэдэн аятай боломжийг алджээ. Хэрвээ хайртай гэдгээ хэлчихвэл түүнийгээ бүр өөрөөсөө хөндийрүүлчихвий гэсэн бодолд сэтгэл нь эрхгүй баригдаж хичнээн хичээгээд ч ам нь нэг л эвлэж өгсөнгүй. Аргаа барахдаа амаар биш ч гэсэн бичгээр хайраа илчлье гэж шийдэн нэгэн шөнийн нойроо хагаслан байж чин сэтгэлийн үгсээ хөвүүлэн захидал сийрүүлэн бичжээ. Ийнхүү Сүхээ анхныхаа захидлыг анхны хайрын эзэндээ зориулан илгээсэн аж.
“Өдрийн бодол шөнийн зүүд болон зөвхөн чамайг л бодож, өөрийн эрхгүй миний харц зөвхөн чамруу л тэмүүлэх юм. үдшийн намуухан салхинд хайрын тухай бодлоо тээн чамдаа илгээж, үнсэхэд ч хиртэм хөөрхөн царайг чинь эрхгүй би үгүйлсээр удаж байна” хэмээн уянгалуулан эхэлсэн энэхүү захиа эзэндээ хүрсэн тэр шөнө Сүхээгийн сэтгэл догдлолоор дүүрэн оволзсоор өглөөг угтжээ. Надад хариу захиа илгээх болов ууy, миний хайр гуйсан сэтгэлд юу гэсэн хариу ирүүлэх бол. Ангидаа очиход тэр минь ямар байдлаар угтах бол, бусад найзуудтайгаа нийлж намайг баахан шоолох болов уу, эсвэл… гэх мэтчилэнгийн бодлууд түүний толгойд эргэлдэж, сэтгэл дотроо хичнээн хулчийсан байсан ч гаднаа юу ч болоогүй юм шиг дүр эсгэн сургуулийнхаа хаалгыг зориглон татлаа. Зүрх нь хурдан хурдан цохилж сэтгэл нь нууцхан догдлолоор дүүрсэн түүнд Алимаа руу эгцэлж харах зориг дутлаа. Хэсэг хугацаа өнгөрсний дараа нүднийхээ булангаар харвал Алимаа урьдын адил байдгаараа л байгаа юм шиг Сүхээд санагджээ. Харин хичээл тарахын агшинд Сүхээд ялдам инээмсэглэл бэлэглээд Алимаа үг дуугүй яваад өгчээ. Юу ч болоогүй юм шиг хэдэн өдөр өнгөрөхөд Сүхээ яагаад ч юм Алимаад захидал өгсөндөө харамсаж эхлэв. Үнэхээр захидал өгсөнөөс болоод л намайг бүр ч тоохоо байж, хүний урманд харахаа ч болилоо. Би гэдэг хүн дурлалд ийм л азгүй юм байлгүй гэсэн шүү юм бодож гунигтайхан алхаж явахад нь нэг өдөр Алимаа түүнтэй зэрэгцэн алхах нь тэр. Эхэндээ хоёулаа юу ч дуугарсангүй хэсэг алхахад Алимаа түрүүлж
-Чи надад хайртай гэж захидал өгчихөөд таг дуугүй л яваад байх юм. Ядаж захидлынхаа хариуг авъя гээд хэлчихгүй. Намайг яаж догдолж байгааг мэдэж байна уу. Үнэнийг хэлэхэд би ч гэсэн чамаас ямар нэгэн хайрын үг сонсохыг хүсч байсан.
-Тийм үү, би… тийм ээ би чамд сайн. Чамаас ийм үг сонсоно гэж ёстой бодож байсангүй. Би их баяртай байна, өмнө нь ямар ч эмэгтэй хүнд сайн болж үзээгүй болохоор анх чамд сайн гэдгээ хэлчихээд дараа нь яахаа мэдэхгүй байсан байх л даа.
-Тэгвэл дараачийн удаа өөр хүнд сайн болохоороо туршлагажаад яахаа мэддэг болох нь ээ, тийм үү?
-Үгүй ээ, би тэгж хэлээгүй. Би чамайг үргэлж л боддог, өөр хэнийг ч хэзээ ч бодохгүй амлая.
-Тоглосон юмаа. Чамайг сандраад байхаар чинь би ч бас бүр сандарчих юм. За за би автобусанд суугаад харилаа, баяртай.
-Баяртай.
Ингэж хэлчихээд Сүхээ өөрийгөө баахан зүхэв. “Хоёр үг холбоод хэлчихэж чадахгүй, буруу зөрүү яриад л. Би ер нь хэзээ нэг засарч хүнтэй үг соличих чадвартай болох юм бол оо”. Энэ мэтчилэнгийн бодлууд ар араасаа хөвөрч өөрийгөө хэдийгээр асар их буруутгаж байсан ч тэрхүү харамслын бодолтой нь зэрэгцэн Алимаа надад сайн юм байна гэсэн бодол түүний дотор төрж хоромхон зуур баяр баяслаар сэтгэл нь бялхаад ирэв. Сүхээ өөрийгөө ертөнцийн хамгийн аз жаргалтай хүнээр тооцон асар догдлолоосоо болоод тэр шөнө огт нойргүй хонож байжээ. Маргаашаас нь эхлээд Алимаатай дотно байх гэж бодсон боловч нэг л эв нь олдохгүй сандраад байх аж. Өөрийнхөө амаар хайртай гэж хэлье ч гэсэн боловч болж өгөхгүй байсаар нэг л мэдэхэд сургуулиа төгсчээ.
Харин одоо Сүхээ анх дөрвөн жилийн өмнө дурлаж байсан Алимаадаа өөрийгөө хаягдсанд тооцож байв. Учир нь түүний гарт нямбайлан дугтуйлсан хуримын урилга атгаастай байлаа. Тэрхүү урилгын эзэн Сүхээгийн өнөөг хүртэл хайрласаар байгаа Алимаа нөгөө нь бас тэдний ангийн Лхагваа байв.
Сүхээ хэдийгээр Алимаатай хайрын тухай ярилцаж, гараас нь хөтөлж гудамжаар зугаалдаггүй байсан ч үргэлж тийм байхыг хүсч Алимаатай хамт амьдрахыг мөрөөддөг байлаа. Анх захидал өгсөнийхөө дараа хэдий хайртай гэдэг үг биш ч гэлээ Алимаагийн амнаас сонссон тэр хэдхэн үгнээс үүдэн түүнийг өөртөө хайртай гэж өнөөг хүртэл бат итгэсээр иржээ. Гэсэн ч юм бүхэн түүний санаж байснаас шал өөрөөр эргэн түүний мөрөөдөл тэр аяараа замхран унах нь тэр ээ. үнэхээр ч Алимаа Лхагваа хоёр хэзээнээсээ л их дотно байсан юм шиг санагдаж, өөрийнхөө азгүйг зүхэж суув. Уг нь Лхагваа өмнө нь хэд хэдэн удаа түүнд “Алимаад хайртай гэж хэлээд бусад хүмүүс шиг дотно үерхэж, хайртай хосуудын хийдгийг хий” хэмээн зөвлөж байсан нь одоо эргээд Сүхээд тавлаж байсан мэт бодогдох аж.
Сүхээд ирсэн тэр урилган дээр хурим болох өдөр нь өнөөдөр байсан бөгөөд тэрээр сэтгэлдээ уйлан байж хуримын бэлэг бэлдээд заасан газар нь товлосон цагт нь яваад очлоо. Гэтэл тэрхүү ресторанд нь хурим болж байгаа ямар ч шинж тэмдэг байсангүй, цөөн хэдэн хүмүүс л ширээний ард суусан харагдана. Харин цонхтой ойр захдуу нэгэн ширээнд ангийнх нь хэдэн залуу суучихсан түүнийг гараараа даллаж байв. Сүхээ тэдэн дээр очоод “Хурим юу болсон бэ, би хоцорчихоо юу” гэж асуув. Ингэж хэлэхдээ тэрээр золтой л хашгирчихсангүй, маш их бухимдсан нь нүүрэн дээр нь илхэн харагдах аж. Найзууд нь түүнийг ширээнд суулгаад шилэн аяганд бага зэрэг архи хийж өгөхөд тэрээр хүүе гэхийн завдалгүй хөнтөрч орхилоо.
Хэсэг чимээгүй сууцгаасны дараа хэн нэг нь Сүхээд хандаж “Чи одоо болтол Алимаад хайртай хэвээрээ байгаа юу” гэж асуув. Сүхээ хариуд нь юу ч дуугаралгүй хэсэг дуугүй сууснаа “Одоо хайртай гээд ч яахав дээ” хэмээн их л сулхан дуугарлаа.
-Чи өмнө нь Алимаад яагаад хайртай гэдгээ хэлдэггүй байсан юм бэ?
-Би та нараас юугаа ч нуухав дээ. Хэлье гэж хичнээн боддог байсан нь түүндээ хайртай гэдгээ хэлэх зориг дутдаг байсан юм.
-Зориг дутдаг байсан гэнэ шүү. Тэр үгээ одоо ч хамаагүй очоод хэл. Хамаг хүсэл мөрөөдлөө зориг дутлаа гээд салхинд хийсгэх гээ юу. Өөрийнхөө хүсэл мөрөөдлийн төлөө тэмцэж чадахгүй чам шиг хүн гэж бас байхаа. Бид нар чамд хайртэй гэдгээ хэл гэж хичнээн их зөвлөдөг байлаа даа. Гэтэл чи айгаад байна, ичээд байна гэсээр өнөөдрийг хүрлээ. Яг одоо Алимаад очоод сэтгэлийнхээ үгийг хэлээд хамт амьдрая гэж хэл.
-Одоо хэтэрхий хожимдчихсон юм биш үү?
-Хамаагүй ээ, энэ бол чиний сүүлчийн боломж. Зүгээр л түүнд хамт амьдрахыг хүсдэг, хэмжээлшгүй их хайртай гэдгээ л эр хүн шиг хэлчих. Ингэхгүй бол үгээ хэлж чадаагүй түүнийгээ алдчихсан шүү дээ гэж харамсах болно шүү дээ. Тэгээд ч арай ч гэрлэчихээгүй байна.
-Тэгсэн ч гэсэн. Тэгээд ч Алимаа одоо хаана байгаа юм бэ, би хуримнаас хоцроогүй юм уу, хуримын хүмүүс ирээгүй хэрэг үү?
-Алимаа хажуугийн өрөөнд чамайг хүлээж байгаа ор.
-Гэхдээ…
-Энэ бол чиний сүүлчийн боломж, ядаж зүгээр л хамаг сэтгэлээ уудалчихаад амьдралд нь аз жаргал хүсчихээч.
Энэ үг Сүхээд хүч өгч ядаж сүүлчийн удаа л түүндээ хайртай гэдгээ хэлчихээд сайн сайхныг хүсчихье хэмээн шийдлээ. Ингэж шийдээд тэрээр хундагатай архийг тэр чигээр нь хөнтөрч орхиод хажуугийн өрөөний хаалгыг түлхэн орлоо. Тэнд Алимаа ганцаараа ширээний ард суусан харагдана. Тэрээр Сүхээрүү эгцэлж харахгүй доошоо хараад л суугаад байх аж. Сүхээд энэ үед Алимаа хамгийн үзэсгэлэнтэй үлгэрийн дагина мэт харагдаж, бас их гайхаж байлаа. Гэсэн ч зорилгоо мартсангүй Алимаагийн хажууд зэрэгцэн суугаад “Би чамд дэндүү их хайртай. Тийм болохоороо л өмнө нь чамд хайртай гэдгээ хэлж чаддаггүй байсан юм, чамайг бодоогүй нэг хором, зүүдлээгүй шөнө гэж надад цөөхөн байсан шүү. Гэхдээ одоо нэгэнт чи өөр хүнтэй гэрлэх гэж байгаа юм чинь яая гэхэв. Чамдаа аз жаргал хүсье”.
-Хэрвээ өөр хүнтэй гэрлэх гээгүй байсан бол юу гэх байсан юм бэ?
-Би, би надтай гэрлээч гэх байсан юм. Би чамд хайртай, чамтайгаа амьдралаа холбохыг үргэлж хүсдэг байсан. Гэхдээ зүгээр ээ, одоо гэрлэх гэж байгаа хүнийг санааг нь зовоогоод ч яах билээ.
-Наад үг чинь үнэн үү?
-Үнэн, үнэхээр үнэн.
Энэ үед тэдний ярихыг чагнан үүдэн дээр нь зогсож байсан найзууд нь өрөөнд орж ирлээ. “Аль хэдийн л энэ үгээ хэлчихгүй” гэж хэн нэгэн нь хэлэв. “Чиний наад хэл нь татчихсан амыг чинь хөдөлгөх гэж хуурамч хурим зохиосон юм мэдэв үү” гэсээр Лхагваа орж ирлээ. Тэд цөм элгээ хөштөл инээлдэн өрөөнөөс гарч одлоо. Сүхээгийн хөлс дааварласан нүүрнээ яах ч учраа олохгүй байгаа төрх илхнээ харагдаж, сэтгэлд нь гайхах баярлах хоёр зэрэгцэн байлаа. Алимаа доош харсан чигтээ үл мэдэг инээмсэглэн зогсох аж. Гэнэт Сүхээ Алимааг тас тэврэв. Тэгснээ “Чамайгаа алдах нь гэж ямар их айваа, би чамдаа хайртай, надтай амьдраач” хэмээн зөөлхөн шивнэлээ. Чамайгаа хэзээ ч алдахгүй юм шүү гэх шиг Сүхээ Алимааг тас тэвэрсээр байлаа.